dinsdag 13 april 2021

Lekker genieten...

 De ramen zijn gezeemd, de cake staat in de oven, het dagelijkse rondje is gelopen. 

Nu eerst een blogje schrijven. 

Is al zolang geleden. 

Ben lekker bezig met de Love & Hope quilt. 
Behalve twee nieuwe blokjes kregen we deze maand ook de maat van de sashing en patroon van de kleine sterren. 
Nu kunnen er al wat blokjes aan elkaar gezet worden. 


Blokje zeven ligt al te wachten. 

Bij het openen van een verhuisdoos was het wel even schikken. 
Kwam daar de Mandjesquilt tegen. 
Moet ook nog afgemaakt worden. 


Gelukkig had ik het patroon veilig opgeslagen. 
(de zon ging ineens schijnen toen ik haar op de vloer had neergelegd). 


Ook de Gossip in the Garden toverde ik uit de doos tevoorschijn. 
Hoef me voorlopig nog niet te vervelen. 


De laatste Paashaasmuis die ik heb gehaakt woont nu op een studentenkamer in Groningen. 


Ondanks dat de ramen gisteren te vies waren om doorheen te kijken is dit Goudhaantje,  kleinste vogeltje in Europa, er tegen aan gevlogen. 
Zo sneu, heb er nog nooit eentje in het echt gezien. 
Ze ligt nu in de vriezer en gaat van de week naar een preperateur. 


Dat het leven op het platteland is nooit saai is, bleek vanmorgen maar weer toen we de zoveelste spreeuw uit de houtkachel haalde. 
Ondanks alle hindernissen kruipen ze er iedere keer weer in. 




Zondag weer even bij de Schotse Hooglanders op bezoek geweest. 
Krijg er geen genoeg van. 


Ik ga nu even bij de buurvrouw van de hoek kijken. 
Hoogzwanger,  dus binnenkort scharrelen er allemaal roze biggetjes rond... 


dinsdag 30 maart 2021

Een muizenplaag...

Op facebook volg ik de Vestingsmuizen. 

Voor de Pasen was er: haak in 10 dagen een Paashaasmuis. 

Iedere dag zag je het muisje groeien. 

Deze is voor ons zelf. 


Deze voor oudste dochter. 


Deze voor mijn moeder. 

Nu mag ik er nog eentje maken,  zo tussen het katoen zoeken wat deze voor kleur krijgt. 

Voor de kerst had ik me ook opgegeven om in 10 dagen een Kerstmanmuis te haken. 
Was er nog niet aan toe gekomen. 
Durfde eigenlijk niet,  want zo'n goede haakster ben ik ook niet. 
Maar het word zo goed uitgelegd,

Dat de Kerstmanmuis nu ook af is. 

Ruim op tijd voor de Kerstdagen. 



Op het platteland is altijd wat te beleven. 

Zo kwam dit stel laatst vrolijk langs wandelen. 

Ontsnapt van de boerderij. 

Echt lief zijn ze niet, manlief viel mij aan. 

Er word iedere dag gewandeld en door dit leuke boekje ook ergens anders dan het bekende rondje om het dorp. 




Zoals het er nu uit ziet kunnen we vandaag genieten van het zonnetje. 
De Lente is begonnen... 

maandag 15 maart 2021

Wel je koppie erbij houden...

Op een ochtend keek ik uit het raam en zag dat een reiger, aan de overkant van de sloot,  een ratje had gevangen.

Het was een heel gedoe om het beestje naar binnen te werken.









Met wat slokken water uit de sloot lukte het na lang ploeteren. 

Ratje had zijn koppie er niet bij gehad,  anders had de reiger hem nooit kunnen vangen. 

Aan onze kant van de sloot moeten de vogeltjes hun koppie ook goed gebruiken. 

Meneer Sperwer zit trouw iedere dag te wachten tot een mus niet goed oplet. 

 


Soms is mevrouw Sperwer er ook bij. 
 


Veel groter dan haar man. 


Je ziet echtpaar Wilde Eend denken. 
Is het wel slim om bij daar aan de waterkant in de eendenkorf onze eieren te gaan leggen?

En het waaide weer. 





Met de storm even naar Makkum. 
Tientallen Futen zwommen bij elkaar al hadden ze het liefste wind mee. 

Gisteren leek het wel voorjaar. 





Met oudste dochter aan de wandel in de omgeving van Bolsward. 
Een wandeling van bijna tien kilometer. 

Op het creatieve vlak is ook nog wel wat gedaan. 


De top van het schoolmeisje is af. 


Met de blokjes van de Love & Hope Sampler Quilt ben ik helemaal bij. 
Al zag ik nadat ik de foto had gemaakt dat ik mijn koppie er niet bij had. 


 Gauw verbeterd, niemand ziet er meer wat van. 

Kwam net tot de ontdekking dat het bijna Pasen is. 


Vandaar al die hazen in het weiland. 



Al hoop ik dat dit oude haasje niet mee hoeft met eieren verstoppen...