Op en in spanning...

Gisteren de vloer van de zolder leeggehaald.
Er moest een belangrijke klus gedaan worden. Op de zolder ligt laminaat dus de vloer is daar lekker glad.

Hier ligt mijn Berries and Bluebirds. Helemaal strak op de grond. Even later was ze doorboord met zo'n zeventig veiligheidsspelden.

Niet in de vogeltjes hoor!! Dat is zo zielig.

Vandaag de eerste steekjes gezet. Heb barstende hoofdpijn dus heb het bij deze steekjes gelaten.
Niet alleen de hoofdpijn plaagt me ook mijn blauwe stift is leeg.

Maandagavond had jongste dochter had weer zeilles. Meestal loop ik de pier even op om naar de zeillers te kijken. Zo ook deze keer. Ondanks de ijzige kou was ik niet de enige op de pier.

De jonge konijntjes huppelden om mijn voeten. Ze zijn helemaal niet bang.

In de haven zag ik de eerste pijltjes. Alles is veel later dan normaal.

Ook in de tuin bloeit er nog weinig. Alleen de uienbollen schieten de grond uit. Deze vind ik zo mooi.

Deze kleintjes zijn nog niet eens helemaal uit.
Graag had ik vandaag ook nog laten weten of oudste dochter geslaagd, gezakt zou zijn of een herexamen zou hebben. Maar jullie hebben het vast ook wel gehoord, nadat de examens gestolen zijn is het op moment één grote puinhoop. Geen mens weet of de examens gelden of dat ze over gedaan moeten worden. Het laatste bericht is dat alle leerlingen om half 6 op school moeten komen.
We zitten dus nog wel even in spanning...

Da's lang geleden...

Het is alweer een hele poos geleden dat ik een kaartje heb gemaakt.
En het is zo leuk om te doen. Maar sinds ik met quilten ben begonnen maak ik alleen nog kaartjes als er echt een reden voor is.

En nu was er een reden. Mijn vriendin wordt aanstaande donderdag '50 jaar'.
We kennen elkaar al vanaf de kleuterschool. Ga nu niet uitrekenen hoeveel jaar dat al is, want dan lijkt het wel heel erg lang.

De kompasroos is niet meer rond maar vierkant. Nu nog verzinnen wat voor rand ik er om heen ga maken.

Oh!! Er wordt tegen het raam aan getikt!!
Ik moet nu eerst brood pakken voor ons echtpaar.

Ik weet wel dat het brood op het aanrecht ligt. Moet het zeker zelf pakken, want ja zij is weer foto's van ons aan het maken.

Moet ze maar opschieten! Kon het echt niet meer ophouden. Sorry...

Op de blote knietjes...

Wat een heerlijk weer hebben we de laatste dagen. Heerlijk in de tuin gewerkt.
Mag hier in het noorden wel wat minder gaan waaien, dat maakt het net iets behaaglijker.
Van de week eindelijk tijd gevonden om mijn kussens af te maken.
Waar zal ik ze neerleggen??

Het kan natuurlijk hier?

Of hier?

Of gewoon binnen op de bank?

Na heel lang zoeken heb ik stof gevonden voor de achterkant van mijn Berries and Bluebirds. Had in de planning staan om vanmiddag op zolder op mijn blote knietjes te gaan zitten om mijn quilt te gaan dubbelen.
Maar jongste dochter groeit zo hard. En met maar één korte broek red je het niet met dit mooie weer.
De zak met "hier ook alweer uitgegroeid" is weer flink aangevuld. De tijd dat kleren van de oudste naar de jongste overgingen is voorbij. Jongste dochter groeit iedereen voorbij. Het wordt dus 'op naar Sneek' vanmiddag. Lees maar: op naar TheSting.

Het eendenpaar is nog steeds kind aan huis. In het begin waren ze bijna de hele dag bij ons. Ze hebben de tijden nu aangepast. En komen precies als wij aan het eten zijn. Ook weten ze dat ze via de achtertuin meer kans hebben dan door te kwaken bij de voordeur. 

Van de week was ik vergeten de hordeur dicht te doen. Het vrouwtje liep toen heerlijk rond te wandelen in de woonkamer. We hebben haar direct de voordeur gewezen en naar buiten gestuurd. Even later zat ze weer in de achtertuin. 

De hordeur doen we nu altijd dicht!!

Voor ik het vergeet!! Ik zag dat ik er weer volgers bij heb. Leuk dat jullie mij willen volgen.

En door het volgen van andere blogs heb ik nog genoeg ideetjes met wat ik ooit nog eens wil maken. Van quilten, borduren, klusjes in en om het huis teveel om op te noemen. 

Ben nog lang niet op de helft van mijn houdbaarheidsdatum. 

Word dit jaar 50 en met 100 red ik het echt niet...

De juiste koers...

Om de juiste koers te varen heb je een waterkaart nodig met een kompasroos erop.
Ben al jaren gek op kompasrozen. Moest er natuurlijk ook eentje van stof bijkomen.

De koperpoets ligt op de boot. Daarom zijn het bootsmanfluitje en pikhaak niet mooi gepoetst.

In zijn geheel is de kompasroos helemaal super. Nu nog verzinnen wat ik er om heen ga maken.
Maar eerst moet ik mijn Berries and Bluebirds dubbelen, heb eindelijk mooie stof gevonden voor de achterkant.
Mocht iemand een patroon weten waar heel veel kompasrozen op staan. Geef je die aan me door?

Hier zien jullie jongste dochter. Gisteravond stond er best veel wind en om te zeggen dat de temperatuur boven water lekker was. Nou nee.

Toch vonden dochter en haar zeilmaatje het in het water lekkerder dan boven water. Dit zeiden ze wel nadat ze omgeslagen waren. Je had die twee moeten horen gieren van de lach.

Ach laat jongste maar gaan. Zaterdag had ze net haar zwemvaardigheidsdiploma 1 gehaald.
Vanavond mag ze weer zwemmen maar dan wel in een warm zwembad...

Gewoon de kiezen op elkaar...

Ik hou gewoon de kiezen op elkaar. Ga rustig door met het zetten van mijn steekjes.

Hoop dat ik wel gauw iets kan laten zien wat af is. Ga vanmiddag wel een ander werkje erbij zoeken. Alleen steekjes zetten is zo saai.

Maandagavond mocht jongste dochter met de zeillessen het grote water op.

Geniet nu nog van het ruime uitzicht. Dat door het rijk in de toekomst gaat veranderen. Dit moet een giga groot windmolenpark worden met giga hoge windmolens vinden de Hoge Heren.

Ik draai mijn rug naar het water en geniet nu van de mooie natuur.

Rust, rust, rust...

Woensdagochtend verliep iets minder rustig. Jongste dochter vertrok met haar klas voor drie dagen op kamp. Bagage kon maar net in de auto.

Hier fietst jongste met achter haar haar vriendin. Klaar voor de tocht van 40 km. Het was gelukkig droog. Om zes uur viel de regen nog met bakken uit de hemel.

Met een gerust hart konden we de kinderen de weg op sturen. Dinsdagochtend hadden ze al een fietstocht van 10 km naar Bolsward achter de rug om daar hun verkeersexamen te gaan halen. En weer 10 km terug natuurlijk. Zelf had ik het mooiste plekje als controleouder langs de route. Zat op een terrasje bij de bakker in het zonnetje.
Alle kinderen hebben bewezen het verkeer aan te kunnen en zijn geslaagd.
Morgen rond een uur of drie komt jongste dochter weer thuis.
Ben benieuwd naar de verhalen...

Even doorbijten...

Het is alweer een week geleden dat ik mijn laatste blogje heb geschreven.
Kan ook niet zoveel laten zien. Ben druk aan het oefenen met het doorpitten.
Moet bekennen dat het mijn ding nog niet is. Stiekem doe ik het toch op mijn eigen manier.
Niemand die dat ziet.

Vind het ook moeilijk om te verzinnen wat voor motiefje het moet worden.

Heb tot nu toe alleen nog rechte lijntjes gestoken.

Vond dat ik door al dit geprik wel een mooie bos bloemen had verdient.

Zaterdag de verjaardagen van jongste dochter en manlief gevierd.
Een lunch met allerlei hartige cup-cakes gemaakt voor de visite.
Vooral de cup-cakes met bitterbal, links bovenin, vielen goed in de smaak.
En dan vandaag, vanmiddag heeft oudste dochter haar laatste examen, Economie.
Vanaf vandaag is het afwachten tot 12 juni op de uitslag. Duimen dus.
En nu de tuin in, want de zon schijnt. Je weet nooit hoelang we er van kunnen genieten...

Waar blijft de zomer...

Heb de hele week al ruzie met de computer. Nu eindelijk hulp om toch een berichtje te schrijven.
Ben nog wel druk geweest met mijn lapjes.

Blokje zeven is af.

En blokje acht.

Toen de acht blokken af waren heb ik er twee lappen met vier blokken van gemaakt.

Nu nog in mijn voorraad kijken of ik stof voor de achterkant heb liggen. Dan nog binnenkussens kopen.
Als dat gedaan is hebben we eindelijk mooie kussens op de bank liggen.

Sinds woensdag zijn de zwaluwen er weer. Van de winter is er wel een flink gat in hun nest geslagen dus ze moeten eerst flink aan de gang. Hoop wel dat ze alleen aan de voorkant van het huis blijven, net als vorig jaar. Als ze wel aan de achterkant van ons huis hun nest maken hoef ik de was deze zomer niet meer buiten te hangen en buiten eten kunnen we dan ook wel vergeten.

Hé zeg!! Waar is mijn vrouwtje nou gebleven??

Als die zwaluwen de zomer niet mee naar Nederland hebben genomen ga ik mijn nest wel in deze wasmand maken lijkt zijn vrouwtje te denken. Lekker warm in de bijkeuken.

Maar als de zomer niet komt, dan wordt het vast op deze manier kamperen. Gelukkig waait het niet in huis. De tent kan zonder haringen neergezet worden. Zie wel dat de regenlaarzen klaar staan op tafel.
Noemt men dit nu 'een huishouden van Jan Steen?'

Hoop wel dat we de zon dit Pinksterweekend nog te zien krijgen...

Moederdag...

Twaalf jaar geleden viel moederdag op 13 mei.

Ik weet dat zo goed, omdat om 05.16 uur onze jongste dochter Rozemarijn werd geboren.

Ze was 49 cm lang en woog 3530 gram. En nu is ze groter dan haar moeder en oudere zus.

Deze taart hebben de meiden samen gemaakt. Moet wel opmerken dat ik jullie niks aan kan bieden, want hij is al op. Hij smaakte heerlijk.

Voor de laatste keer traktaties gemaakt. Dertig cupcakes met fondant erop en nog wat kale zijn er vanmorgen naar school gegaan. De trommels zullen wel leeg terug komen.

Kennen jullie de nieuwe koffie kopjes van DE al? De inspiratie voor dit servies hebben ze gehaald uit de kleurrijke klederdracht van Hindeloopen. Je herkent hier de bloemmotieven van de sits.
Op www.hylperheritage.nl kan je meer te weten te komen van dit servies.

Deze mooie broodplank is van mijn oma (misschien zelfs wel van haar moeder) geweest. Je ziet ze bijna nooit met de tekst; geef ons heden ons dagelijksch brood.

Heb eindelijke de stoute schoenen aangedaan en begonnen met doorpitten.

Ben geloof ik wel één uur bezig geweest met dit vierkantje en de steekjes zijn nog niet gelijk.
Al het begin is moeilijk zal ik maar zeggen. Kiezen op elkaar en gewoon doorgaan.
De mevrouw op you-tube deed het voor op het scherm en die ging maar door en door. Zo mooi!!
En ik maar proberen en weer uithalen. Hahaha...

Blokjes maken gaat me heel wat makkelijker af. Dit is blokje nummer zes.

Hé!!! Wat is dat nou??

Onze eenden hebben het hogerop gezocht. Ze zitten hier op het garagedak.
Momenteel is het eindelijk droog en schijnt er een zonnetje. Hoop dat het zo blijft. Moet zo overblijven en als het droog is kunnen de kinderen lekker buiten rennen.
En vanavond moet jongste dochter weer naar zeilles...