Wat een natte boel...

Wat een regen valt er vandaag weer uit de lucht.
Heb de weermannen vast verkeerd begrepen, want ik dacht dat het vooral in het zuiden zou regenen en dat het vanavond pas in het noorden zou beginnen. Nou ik heb een nat pak gehaald toen ik boodschappen aan het doen was.

Heb eindelijk mijn kerstbal af. Als je het eenmaal door hebt wordt het nog leuk om te doen ook.

Op het blog van Grietje Karwietje kwam ik een patroon tegen van dit petit fourtje. Zal ik 'dat' ook kunnen? Ja, het lukte. Ze heeft nog een heleboel patroontjes van petit fourtjes op haar blog staan. Heb nog genoeg kleuren katoen. Dus wie weet, wordt vervolgd.

Al weken lang stond de naaidoos voor mijn viendin Hannie in de kamer. Van vies donker bruin was hij al wit gemaakt. Met Annie Sloan verf. Ideaal en zo leuk om te doen.

Met hulp van mijn man, die alles maakt wat ik verzin, hebben we de binnenkant van de laadjes met roze met witte stippen folie beplakt. Vandaag de boel doorgeschuurd en in elkaar gezet.
Sorry voor de slechte kwaliteit van de foto's, want het blijft hier maar regenen.

De zoon van Hannie is vandaag 12 jaar geworden. Daar moest natuurlijk een kaartje voor gemaakt worden. Moeilijk hoor! Mannenkaart en puber tegelijk. Hij gaat vandaag pas op de bus, sorry te laat. Ik neem aan dat Hannie vandaag geen tijd heeft om op mijn blog te kijken dus durf ik hem wel te plaatsen. Anders Hannie oogjes en mondje dicht!

Gisteravond kreeg ik de schik van mijn leven. Kwam met jongste dochter van de zwemtraining. Van kilometersafstand kan ik mijn huis, als het licht is, al zien liggen. Normaal als het donker is alleen straatlantaarns. Maar gisteren zag ik één en al licht. En opeens zag ik dat dat licht van een brandweerauto was. Manlief en oudste waren thuis. Zou de vlam in de pan zijn of een schoorsteenbrand? Alles gaat er door je heen en dan moet je nog met een hele slinger de wijk door. Eindelijk bij huis. Allemaal lachende brandweermannen was het een oefening. Stonden ze in het moeras te spuiten. Of het niet nat genoeg was. Heb ze wel bedankt dat ik met de zenuwen achter het stuur zat de laatste kilometers.

Kan vandaag gelukkig gewoon van uit mijn eigen huis van de vogels en de regen genieten...

Laat maar waaien...

Waarom gaan mijn vingers niet net zo hard als de wind van maandag.

Zover ben ik nu met mijn 'Storm at Sea'.
Moet ook snel verzinnen hoe groot ik hem ga maken en of ik er nog een lichter kleur blauw bij ga gebruiken.
Eerst maar zorgen dat ik 5 rode vierkantjes op een rij heb.
Kan dus nog even rustig nadenken...

The day after...

Vanmorgen weer op het strand wezen kijken.

Het verdwenen strand is gelukkig weer terug.

Overal liggen op een hoop gewaaide prullenbakken en diverse andere spullen.

Je ziet ook her en der op het gras en tussen de struiken kapot geslagen katamarans en surfplanken.

Wat heeft deze zeilschool een enorme schade geleden!

Op de camping bij het strand is het beredruk met mensen die hun spullen aan het inpakken zijn. Wat er nog van over is dan. De bomen waar ze tussen stonden zijn omgewaaid en inmiddels weggehaald.

Deze plaatjes kan je op de weg naar het strand verschillende keren maken. Ook is het een hele toer om bij het strand te komen. Voetpad staat voor het grootste deel onder water. Het fietspad en de weg voor de auto's staan gedeeltelijk onder water.
Nog niet eerder zoveel kettingzagen gehoord en mensen op het dak zien zitten op één dag.
Hoop dat het morgen een normale woensdag wordt...

Heftig...

Nog nooit eerder heb ik zo'n storm in Friesland meegemaakt.
Jullie weten hoe wij uitkijken en dus ook als eerste de wind vangen.
Vandaag was voor het eerst een dag dat ik niet zo blij was met dit weidse uitzicht.
Het was vandaag de dag dat wij onze kliko met het gewone afval buiten moesten zetten. En dat met deze storm.

Ben vanmorgen wel plaatjes gaan maken van de storm. Al is het in het echt veel heftiger dan op zo'n stilstaand beeld. De eerste twee zijn in de visserijhaven de rest op weg naar en op het strand.
Het strand van Makkum stond helemaal onder water. De katamaran, op de laatste foto, heeft gevlogen en er is gewoon een punt vanaf gebroken.
Onderweg naar het strand knakten bomen als luciferhoutjes om. Vloog van alles door de lucht. Brandweer, ambulance, traumahelicopter alles kom je tijdens zo'n ritje tegen. Ben benieuwd wat de schade is. Zover ik nu kan zien is bij ons heel veel in de tuin verloren gegaan. De boot lag er gelukkig rustig bij in de haven, maar toen moest de top van de storm nog komen.
Zit nog te vol van adrenaline om rustig aan mijn eigen storm stukjes te beginnen.
Weet wel dat als de storm is gaan liggen ik het moeras in kan om de inhoud van mijn kliko en overige kliko's uit de wijk op te gaan ruimen...

Storm...

Buiten fluit de wind om het huis. Regen en zon wisselen elkaar af. Weer om lekker binnen bezig te zijn.
Op tafel ligt het eerste blok van 'Storm at Sea'.

Blok is ca. 29x29 cm. Ik maak hem met sjabloontjes en met de hand.

Tweede blokje schiet ook al lekker op.

Ook waait er een flinke, frisse wind door de slaapkamer van jongste dochter. Volgens haar is ze dringend aan een nieuwe kamer toe. Volwassener! Al vind ik zelf, als ik deze foto zie, het nog niet echt nodig.

Momenteel ziet haar kamer er zo uit. Er moet nog heel wat wind door heen waaien om er een mooie kamer van te maken. Aan deze wand komt haar bed en bureau. Wilde zelf graag een bedstede maar dat maakt haar kamertje wel erg propperig. Er komt nu iets wat er een beetje op lijkt.
De stijl blijft wel rood, wit, blauw en maritiem.
Ben ineens bang dat ik de quilt die ik van de 'Storm at Sea' blokken ga maken nu al kwijt ben...

Met haken en ogen...

Bij ons in het dorp is een hele leuke breiwinkel, jf creatief. Gisteravond heb ik daar een workshop kerstballen haken gevolgd.

Na twee uur kletsen, lachen en haken natuurlijk kan ik mijn werkje nog geen kerstbal noemen. Vind het meer op een bh-tje voor Madonna lijken. We zagen onszelf hier al mee op het strand van Makkum lopen. Hahaha....

Heel veel haken en ogen zaten er ook in het uitzoeken van vitrage voor in de woonkamer.
Inmiddels wonen we hier al langer dan 6 jaar en nog steeds hing er niks voor de ramen. (De vouwgordijntjes hingen er al wel maar die zijn dringend aan vervanging toe.) Verschillende keren zijn we op zoek geweest naar vitrage. Maar oh wat is dat moeilijk. We zijn wel eens een winkel uitgerend. Bang dat de verkoper zou denken dat daar ter plekke een huwelijk zou stranden. Maar deze keer waren we het zomaar met elkaar eens, heel snel zelfs.

Door de komst van de vitrage is de woonkamer een stuk lichter geworden.

En toen het ineens zo goed lukte in de woonkamer hebben we meteen ook overgordijnen voor in de slaapkamer uitgekozen. Ja, schandalig daar hing ook nog steeds niks. Inmiddels kennen jullie ons uitzicht en snappen ook wel dat we geen inkijk hebben. Maar toch, er kan altijd iemand zijn hond aan het uitlaten zijn als wij van kleren wisselen. Vond dat kale toch niet zo'n fijn idee.
Ben nu helemaal happy met het resultaat.

Krijg ook steeds vaker de vraag of ik me nu eens bekend wil maken.
Maar meestal ben ik degene die de foto's maak. En ook niet in beeld wil. Sta er ook nooit leuk op, vind ik zelf. Deze foto is, de dag naar mijn 'vijftigste' verjaardag, door mijn broer gemaakt.
Ik loop hier met manlief op het strand van Makkum.
Ben wel een beetje verandert na deze dag, want ik heb nu heel kort haar.
Zal vragen of één van de meiden een 'onverwachte' foto van mij wil maken.
En als die door mij goedgekeurt is dan...

Het raadsel in de kast...

In de kast bij mijn moeder ligt een vreemd pakketje.
Het lag vroeger bij mijn oma in de kast en nu bij haar.

Zo ziet het eruit. Mooi gewikkeld in een oude doek.

Zal het een klein stukje open vouwen dan kunnen jullie het beter zien.

Het is een hele grote sjaal van ca. 1.00x1.20 meter (zonder de franje). Maar dragen kan je het niet, want het heeft franje van wel een halve meter rondom.

Heel mooie ingeweven bloemen.

Het zal later ook wel zo bij mij in de kast komen te liggen. Maar nu gaat het terug naar mijn moeder waar het hopelijk nog heel lang in de kast mag blijven liggen.
Weet iemand waar dit vroeger voor gebruikt werd? Mijn moeder denkt dat het misschien over een papegaaienkooi werd gehangen.
Maar een papegaai hadden ze niet...

Fff niks te hoeven...

Het is deze week herfstvakantie. Een week waarin niks hoefd.
Meiden zijn met huiswerk bezig of kijken een filmpje.
De wasmachine doet het werk en het lijkt net of ik heel erg druk met het huishouden bezig ben.
Maar ondertussen ben ik lekker met mijn lapjes aan het stoeien.

Nummer B-5 Grandmother's Flower Garden.

Even een close-upje van mijn applicatiewerk. Het lukt me nu ook de steekjes onzichtbaar te maken.

Het volgende blokje is ook klaar.

Nummer B-3 Cross and Crown.

Ga nu met een nieuw blokje beginnen.
Het lijkt wel of ik verslaafd ben...

Geur uit de keuken...

De afgelopen dagen veel in de keuken gestaan.
We kregen zaterdag visite en dan wil je wat leuks presenteren.

De cupcakes versierd met het thema herfst.

Hier het pompoenenveldje van dichtbij.
De appeltaart vergeten op de foto te zetten. Is nu te laat, want er is geen kruimel van over.

Voor het avondeten had ik diverse hartige taarten gemaakt.
Van links naar rechts; zalm-spinaziequiche, paddenstoelen-preitaart en witlof-aardappeltaart.
De schalen gingen schoon op. Dus missie geslaagd.

En nu verder met mijn lapjes. Blokje B-5 is aan de beurt.

Het is nu nog te vroeg om aan het eten voor vanavond te beginnen, dus ik ga lekker verder met naald en draad...

Wintersborduurtje...

Heb net een wintersborduurtje af gemaakt.
Verder weinig creatiefs gedaan deze week.
Ben druk in huis aan de schoonmaak.

Alles goed gestoft, plafonds gezogen, boel uitgezocht en weggegooid...
Alle ramen zijn binnen en buiten weer schoon.

Maar waarom doe ik het eigenlijk?

Van de zemenlap is niks meer over.

Maar als de bui over is wil ik gewoon weer van mijn uitzicht genieten...