Kijk mij/ons hier nou...

Kijk mij/ons hier nou eens staan...
Gisteren was het zover. Een artikel over ons in de Leeuwarder Courant in de bijlage wonen & co.
Werd gisteren in onze plaatselijke supermarkt, die van de juichpakken, tijdens het boodschappen halen door verschillende voor mij onbekende mensen benaderd dat het een heel mooi/leuk artikel was. Maakte het voor ons wel spannend, want zelf hadden we de krant nog niet gezien. Lag netjes gevouwen in ons winkelwagentje. We moesten dus nog even wachten tot we thuis waren.

Gek hoor! Om je eigen huis en jezelf zo in de krant te zien staan.
Het was een hele ervaring en wij vonden het leuk om een keer meegemaakt te hebben.

Ook weer aan mijn blokjes gewerkt.

H-6 Pie Sale.

 

H-5 Michael's Motorcycle.

H-9 Snowflake Melt.

Ik wil het liefst in deze snelheid door gaan met mijn blokjes, haha...
Daarom bij atelier Bep een hele stapel mooie lapjes besteld. Deze kwamen zaterdag binnen. Met dat leuke lapje, wat ik schuin heb gelegd er extra bij. Lief hé! Dat kan ik zeker gebruiken

Ja, en als ik druk met mijn Jeannetje bezig ben en geen tijd heb om in de keuken iets lekkers te maken. Dan maakt oudste dochter de lekkerste cupcakes. Deze keer appelkruimelcupcakes.
Heerlijk, maar helaas voor jullie ze zijn tot de laatste kruimel opgegeten...

Dertien...

Voordeel van het mooie weer van de laatste dagen is dat je zonder excuus heerlijk in de tuin kan gaan zitten met je lapjes. Lekker onder de parasol.
Bijna dertien blokjes heb ik nu af. Eén hele echte rij van dertien blokjes, maar dan gehusseld. Van de in totaal dertien rijen. Heb eigenlijk bijna één dertiende deel af. Het gaat best wel snel. Het is verslavend.

Hier liggen twaalf van de dertien blokjes, op de plek waar ze komen te zitten.
De volgende blokjes heb ik de afgelopen dagen gemaakt.

I-8 Pete's Paintbox.

F-8 Church Window.

G-5 Poof.

En dit wordt mijn dertiende blokje H-6. (Hazes)!
Krijg ineens het liedje 'Nederland, oh Nederland wij worden kampioen in mijn hoofd'. Hoe zou dat nou kunnen. We geven hier in huis helemaal niet om voetbal. We kijken wel hoor! (Nou om eerlijk te zijn, de tv staat aan en iedereen doet gewoon zijn ding. Als ze op de tv gaan brullen draaien we ons hoofd even naar de tv. Mocht het echt spannend worden dan gaan we er zelfs bij zitten en natuurlijk ook commentaar leveren).

Moet bekennen dat we in de loop der jaren al heel wat Oranje-frutsels bij elkaar gespaard hebben. Ook deze keer zijn we speciaal naar lands grootste kruidenier gereden om een paar hamsters te gaan halen. Maar een juichpak bij onze plaatselijke supermarkt komt hier echt niet in huis.

Wil nu het liefst mijn dertiende blokje afmaken.
Maar morgen komt de familie op visite. Nog voor de dertiende verjaardag, op dertien mei, van ons zeilmeisje. Moet dus eigenlijk aan de poets en lekkere dingen klaar maken in de keuken.
Maar kan natuurlijk eerst een kop thee maken en die heel koud opdrinken. Dan is het dertiende blokje ook af.

Kijken jullie ook even op het blog van mijn vriendin, http://3treelady.blogspot.nl.
Ze is vandaag, vrijdag de dertiende, jarig en heeft een hele leuke give-away.
Echt even doen hoor...

Super mooie/gave dagen...

Wat een mooie Pinksterdagen hebben we achter de rug. Hier in het Makkum is het droog gebleven. Al moet het in de nacht van zaterdag op zondag gigantisch gebliksemd en geregend hebben en er vielen ook hagelstenen. Maar ik sliep toen als een blok en heb er niks van gemerkt.

Terwijl oudste dochter moest werken had jongste dochter de tijd van haar leven.
Drie dagen zeilen, zwemmen, dollen op en in het water en op het strand.
De jongens en meiden varen hun zeilboten zowat het strand op. Trekken de zwaardjes omhoog of eruit. Springen overboord, trekken hun boten op het strand en gaan heel stoer in hun wetsuits een ijsje halen. Ja, bekijks hebben ze natuurlijk wel. Maar wat een top tijd om later aan terug te denken.

En wat doet moeders in de tussentijd. Nou, die verveeld zich geen seconde.

Zit lekker in de kuip van onze boot en bekijk het gebeuren van grote afstand. Loop eens naar het strand. En de randjes waren mee. Hier show ik ze met Wobbe. Wobbe is de mascotte van onze boot en is bijna 23 jaar. Al die jaren vaart hij al met ons mee. Er is wel eens een kop koffie over hem heen gegaan en zijn schoenen is hij ook ergens verloren. Dat geeft allemaal niets, hij hoort gewoon aan boord.

En er is een blokje van de dear Jane gemaakt.
I-7 Mac and Muff.

's Avonds werden de natte spullen her en der in huis opgehangen om te drogen.
Staken we de bbq aan en genoten van de tuin.

Vandaag is alles weer normaal; school, werk, overblijven, zwemtraining...
Het waren een paar super mooie/gave dagen.
Van mij mag dit weer nog wel een paar weken zo blijven...

Los laten...

Ik denk dat ik mijn plannetje, een rand blauwe blokjes om mijn roze blokjes te maken, los ga laten. Het wordt volgens mij dan wat saai. Dus gewoon een rood blokje naast een roze blokje moet kunnen. Of zal ik toch wel een blauw blokje maken. Zie wel welk lapje het eerst in mijn handen komt. Blijf het uitkiezen van welke lapjes ik ga gebruiken het het moeilijkst vinden van quilten.

Dit zijn mijn blokjes tot nu toe.

H-8 eaton's Crossroads.

F-6 Star Struck.

Vandaag ging ons zeilmeisje voor het eerst alleen met een zeilvriend op het IJsselmeer zeilen.

Hier zie je ze samen vliegen over het water.

Ik vond het doodeng die twee zo saampjes op het grote water. We zijn er wel even achteraan gevaren. Maar toen ik zag dat het goed ging. Heb ik geprobeerd te doen wat iedereen zei; Je moet ze een keer los laten.

Wat ik niet los laat is het borduren van mijn randjes. De randjes van vorige week zijn klaar en die van deze week schieten ook al weer lekker op.

Morgen gaat ons zeilmeisje met nog een stel zeilvrienden het water op. Kan haar dan met een gerust hart laten gaan. Er staat morgen veel minder wind dan vandaag en ze zijn met meer. En er gaat een instructuur mee.
Los laten is echt niet zo makkelijk...

Net als Sjakie...

Zaterdagochtend hebben manlief, zeilmeisje en ik een excursie gehad in de Klafachocoladefabriek in Achlum. Ik moet eerlijk toegeven dat ik voor deze uitnodiging nog nooit van een chocoladefabriek vlak bij ons in de buurt had gehoord. Met het beeld van Sjakie en de Chocoladefabriek in onze gedachten gingen wij vroeg in de morgen op pad. Was even zoeken. Maar in een oude melkfabriek bleek het te zitten.

Nergens lopende banden met vreemd uitziende mannetjes. Maar heel veel rust en vooral ook heel schoon. En de heerlijke lucht van chocolade.

De eigenaar vertelde trots over hoe alle grondstoffen gemalen en gemengd werden. En zijn vrouw maakt met de hand de chocolaatjes. Je zou zo je vinger in de bak chocolade willen steken maar we zaten veilig achter rood-wit lint.

Na wat chocoladepasta en chocolaatjes geproefd te hebben gingen we natuurlijk niet met lege handen naar huis. De chocolaatjes zijn heerlijk romig smelten gewoon op je tong. De hazzenutpasta zit nog dicht, want de pot met twee kleuren in een pottie is nog niet leeg. Proeven moet dus nog even wachten.

Na al dit lekkers ging de rondleiding verder in De Kleasterpleats (de kloosterboerderij). Zit iets verder in Achlum.

Degene die mijn blog al langer volgen weten dat ik iets heb met gevelstenen. Deze moest natuurlijk op de foto.

We hebben het woonhuis van binnen en van buiten bewonderd en mochten daarna de stal in.
En daar zaten deze mooie varkens.

Een close-upje. Leuk hé!! En lekker! Ja, sorry we kregen overleden familieleden van hem/haar te proeven in de vorm van een gehaktballetje. En dat was me toch lekker.

Deze lakenvelder stier stond nu nog binnen maar mag deze week achter de vrouwtjes aan.

Zo gezellig aan het rondscharrelen in de stal.

En een waar kunstwerk in de schuur.

Gelukkig niet bij ons in huis. Ik moest mijn huis helemaal spik en span hebben. De laatste puntjes waren van de week op de 'i' gezet. Waarom al deze drukte zullen jullie wellicht denken.
We kregen vanochtend bezoek van een journaliste en fotograaf van de Leeuwarder Courant. Er is een reportage gemaakt van ons huis en van onszelf. Binnenkort zijn we te bewonderen in de zaterdagbijlage; Wonen en Co.
Vond het doodeng maar achteraf wel heel leuk.
Nu is het nog even spannend tot het in de krant geplaatst wordt.
Als het zover is krijgen jullie het hier te zien...

Lang geleden...

Het is alweer een week geleden dat ik een blogje heb geschreven.
In de tussentijd heb ik natuurlijk wel jullie blogjes gelezen. Zo kwam ik op het blog van Irene, ireneinhetatelier.blogspot.nl. Zij was druk bezig met blokjes te breien. Een voor mij een heel bekend blokje. Mijn oma heeft van dit blokje, heel lang geleden, een sprei gemaakt voor op het bed van mijn ouders. Ben dus weer een keertje op de vliering gekropen bij mijn moeder.

 

Heb de sprei mee naar huis genomen. Meteen gewassen en bij ons op het bed gelegd.

Kwam ook mijn merklap tegen die ik in 1979 heb geborduurd.

Ben ook bij met mijn randjes. Het wordt steeds lastiger om het in één geheel op de foto te zetten.

 



Blokje G-9 Mary's Journey.

Dit rekje kreeg een extra dwarsbalkje en een kleurtje.

Het hangt nu in de woonkamer boven de computerkast. Moet alleen nog op zoek naar een paar haakjes voor op het onderste balkje.
Kan ik daar weer wat leuks aan ophangen...

Moest gewoon mee...

Was gisteren in Bolsward. Daar zit een hele leuke winkel, de 3de kamer, brocante en cadeaus. Vaak loop ik daar alleen naar binnen om te ruiken. De rest van de familie vind al die luchtjes van geurkaarsen/geurzakjes vreselijk. Maar deze keer kwam ik niet alleen ruiken. Ik zag dit leuke kastje staan. En ja, dat moest gewoon mee.

Staat mooi op mijn sitetable. Heb er wat oud glaswerk in gezet. Met een klein snoertje met mini lampjes. Staat leuk als het donker is.
Mijn randjes zijn ook af. Waren ook deze week weer erg leuk om te maken.

Verder weinig zichtbaar creatiefs gedaan. Ben druk aan het ruimen in mijn huis. En her en der verschijnen andere hoekjes.

Heb een paar oude fototoestellen bij elkaar gezet. Op de foto's staan de grootouders van mijn moeder.
Blijft bijzonder zulke oude plaatjes.

Het ruimen is echt nodig en er moeten ook nog her en der 'puntjes op de i' gezet worden.
Kreeg namelijk een heel spannend mailtje.
Maar daar vertel ik jullie later meer over.
Hou het liever spannend...

Wat een geluk...

Wat hebben we gisteravond toch een geluk gehad toen ons zeilmeisje zeilles had.
Ze gingen deze keer het IJsselmeer op en kon ik niet zo heel veel zien.
Maar zittend op het puntje van de pier verveelde ik me geen moment.

Hier op de terugweg naar de haven.

 

Zo leuk al die kinderen met hun bootjes. 

 

 

En wat doe je met mooi weer?

Dan spring je gewoon overboord het water in.

Toen alle boten op de kant lagen hebben ze elkaar er ook nog even in gegooid.

Ons zeilmeisje heeft er geen probleem mee dat ze het enige meisje is ze doet net zo hard mee.

Ga nu gauw wat steekjes zetten aan mijn randjes, want door het mooie weer schiet dat er gewoon bij in... 

 

Blijven vissen...

Bij mijn moeder hangt op de schouw in de keuken een oude puddingvorm in de vorm van een vis. Ze weet dat ik er naar zit te asen. Maar ik krijg hem natuurlijk niet. Hij hangt daar net zo mooi.
Nu was er vandaag een rommelmarkt in het dorp. Ben er zelf niet geweest. Moest weer naar het zwembad. Maar mijn moeder wel. En wat zag ze daar zo maar tussen al die spullen liggen.
Een puddingvorm in de vorm van een vis. Voor maar 5 euro.
Jullie snappen het die ging mee naar huis. En later mee naar mijn huis.
Hij staat hier mooi te wezen op mijn rek in de keuken.

Hij is niet gemerkt, maar dat vind ik niet erg.

Mooi is ze hé!!
Voel een nieuwe verzameling aankomen.
Heb nu al één puddingvorm...