Er is er ééntje jarig...

Zes en twintig januari is mijn vriendin Hannie jarig.

Jarenlang waren we buurvrouwen en maakten we samen kaartjes.

Tot ik bijna twaalf jaar geleden uit Swifterbant naar haar provincie Friesland verhuisde.

Zullen we elkaar ieder jaar op onze verjaardagen een eigengemaakt cadeautje sturen spraken we toen af.

Dit jaar heb ik voor haar dit speldenkussen gemaakt.

Blauw is haar lievelingskleur dus ik denk dat het wel bij haar in de smaak valt...

Had hem met de post verstuurd.
En kreeg net een app-je met daarop:
Hij is binnen! Super super super gaaf is tie!!!
En een foto met dat ze hem meteen in gebruik heeft.

Prachtige schaar zeg!

Voetstapjes in de sneeuw...

Ineens is de winter begonnen.

En staan er kleine voetstapjes in de sneeuw.

Van vogeltjes zoekend naar op de straat gestrooide zaadjes.

Ook de appel ligt verstopt onder een dun laagje sneeuw.

De tortelduif warmt zijn pootjes even op een tak in de perenboom.

De huismussen vliegen af en aan om van de vetbollen te smullen.

Mevrouw merel rommelt her en der onder de oude bladeren en planten.

Het koolmeesje smult van alles wat er hangt en ligt in de tuin.

Maar mijn favoriete vogeltje blijft toch wel het roodborstje.

Heeft zijn/haar eigen ondergrondse pindakaaspot

Even snel een snaveltje vol.

Heeft verder nog niemand ontdekt, gelukkig maar...

Het nieuwe jaar...

Het nieuwe jaar is alweer een paar dagen oud.

Zo leef je naar de feestdagen toe en voor je er erg in hebt begint het normale leven weer.

Nog één dagje helemaal niks.

Nou niks?

Klussen, puin ruimen, eten maken, alles gaat gewoon door natuurlijk.

Boaz het rendiertje heb ik vlak na de kerst afgekregen.

Boaz heeft zo'n lief koppie.

Zie ze hier eens gezellig samen zitten.

Oudste dochter is gek op konijntjes.

Voor haar heb ik dit lieve konijntje gehaakt.

Ons zeilmeisje heeft haar badmuts in de wilgen gehangen en zit nu op paardrijles.

Voor haar heb ik dit paardje gehaakt.

Precies op 1 januari trokken er nieuwe huurders in ons nestkastje.

Hoop dat de inrichting en tuin ze bevalt..

Ons duivenechtpaar heeft niet van die strenge eisen.

Van mij mogen ze hier blijven.

Aan goede voornemens doe ik zelf nooit.

Wel ga ik mijn best doen dit jaar wat meer boeken te lezen.

Lukt tot nu toe al aardig.

Heb al twee boeken uit.

Irene in het atelier gaf op haar blog een boekentip.

'Opeens ganzenvader'.

Ons zeilmeisje wil ooit een eigen eendje, dus we kunnen wel wat informatie gebruiken over hoe je een eend/gans opvoed.

Boek meteen in de bieb opgehaald en in één adem uitgelezen.

Irene bedankt voor deze tip.

Het is een super leuk boek.

Een echte aanrader.

Drukte rond de kerstdagen...

Zo rond de kerstdagen is er altijd van alles en nog wat te doen.

De kerstkaarten moeten de deur uit.

Of ze op tijd aankomen is altijd spannend.

Mijn vriendin en ik maken al jaren een persoonlijk kerstcadeautje voor elkaar.

Vorige week kwam ze gezellig langs om het zelf af te geven.

En kon ik mijn cadeautje ook aan haar geven.

Dit jaar had ik een ster van quiltstofjes gemaakt.

Ik kreeg deze mooie gehaakte sterren voor in de kerstboom van haar.

In suikerwater stijf gemaakt.

De dag na haar bezoek hadden we de laatste bee van dit jaar.

En aangezien ik nu kan haken moest ik dat natuurlijk aan iedereen laten zien.

Voor allemaal een sleutelhanger met een gelukspoppetje.

Hier liggen ze allemaal bij elkaar.

Tijdens de bee een begin gemaakt van een blokje van De Witte Swaen.

Teveel gekletst dus thuis afgemaakt.

In onze postzegeltuin hadden we een vreemde vogel.

Deze jonge sperwer had trek in onze musjes en meesjes.

Heb niet gezien of het gelukt is om er eentje te vangen.

Er was in ieder geval heel veel paniek tussen de kleine gevleugelde vrienden.

En als je eenmaal weet hoe je een knuffel kan haken dan wil je meer.

Op internet vond ik bij de Kreafabriek, Boaz een super leuk gehaakt rendier.

Bijna klaar dus in een volgend blogje komt hij vast in het echt...

Haakwerk...

Het haakwerk van mijn hertje is af.

Moet nu alleen nog een sjaaltje breien.

Wat een makkie is.

Zo maar even in de doos met wol duiken.

Vond het heel leuk om met deze kerst Cal mee te doen.

Heel duidelijk patroon en zelfs door iemand die niet kan haken te volgen.

Al mag ik nu niet meer zeggen dat ik niet kan haken volgens mij.

Ben zelfs al met een nieuw geheim projectje begonnen.

Geheim? Want het moeten cadeautjes worden.

De gehaakte sjaal had ik ook mooi op tijd af.

Gisterenochtend meteen om gedaan.

Het was zulk mooi weer dat ik bij me zelf zei;

"wordt het poetsen of fietsen?"

Ik heb toen voor fietsen gekozen.

Prachtig het ijs op de sloot.

IJs op de ijsbaan.

Duizenden ganzen hebben weer bezit genomen van de weilanden om ons heen.

De winter lijkt nu toch echt te zijn begonnen.

Heb ook de top af van kussen nummer twee.

Nu nog de tijd vinden om er echte kussenslopen van te maken.

Wie weet liggen ze dan met de kerst op de bank...

Eén derde, twee derde...

Nooit geweten dat ik kon haken.

Nooit geweten dat het zo leuk was.

Doe voor het eerst mee met een haak Cal.

Deze duurt drie weken.

Na ieder nieuw deel verdween het vorige deel van het net.

Gelukkig heb ik ze op tijd opgeslagen.

Patroon is nu te koop bij https://sugarysweetdesign.nl/shop.

Neusje zit wel een beetje schreef.

Maar het eerste deel is klaar.

Gauw verder met deel twee.

Twee derde van mijn sjaal is afgehaakt.

Had zes bollen blauwe wol en ben nu met bol nummer vijf bezig.

Lekker werkje voor bij de tv.

Dit is het eerste blok van een nieuw kussensloop.

Moeten in totaal vier blokken worden.

Nog even er liggen twee nieuwe fris gekleurde kussens op de bank...

Hoef niet alles te kunnen...

Laatst zag ik in de wolwinkel een prachtige sjaal.

Was op slag verliefd.

Eén nadeel hij was gehaakt.

En haken en ik dat is niet zo'n goede combi.

Bolletjes wol zijn er altijd wel in huis.

Dit mooie etui vol met haaknaalden is nog van mijn oma geweest.

Ooit besteld/gekocht bij de Ariadne volgens mij.

Toen begon het gevecht met de haaknaald en de draad.

Lossen en vasten hadden ze gebruikt, dat moest lukken.

Hakend opgezet.

Nog nooit van gehoord?

Gelukkig heb je You Tube.

Filmpje is gauw gevonden.

En dan oefenen...

Hakend opzetten is eigenlijk nog makkelijker dan gewoon met lossen beginnen.

Vaste, losse, vaste, losse, vaste...

Door het internet weet ik nu dat deze steek Ganietsteek heet.

Met ook nu weer de goede hulp van de dames op You Tube is het me na ontelbaarkeer uithalen uiteindelijk gelukt.

Hier een close-up. 

Ziet er best wel goed uit, al zeg ik het zelf.

Ja dan ben je eenmaal aan de haak en als je dan op facebook een groep tegenkomt waarmee je samen dit leuke hertje kan maken.

Geef je je meteen op.

Maar of het het me gaat lukken?

Geen idee...

Ben bang dat het te hoog gegrepen is.

Kan nu eenmaal niet alles kunnen toch?

De sjaal/col moet gauw afgemaakt, want volgens de weersvoorspellingen kan het een hele koude winter worden.

Vanmorgen in het Rasterhoffpark in Sneek al een beetje van de winter geproefd.

Samen met de Schotse Hooglanders heb ik wolkjes geblazen.

Ohhh wat was het koud.

En dan moet de echte kou nog komen...