maandag 13 april 2020

Alweer vier weken...

We blijven alweer 4 weken zoveel mogelijk in huis.
Ik kan dus lekker veel aan de slag met de Guute.


Iedere avond voordat ik naar bed ga hang ik haar over de bank.
Hoe verder hij doorgequilt is hoe mooier hij wordt.


Zal haar nu een keer andersom leggen?
Is goed te zien hoever ik al ben.


Ben ook aan een nieuw haakwerkje begonnen.
Hamster Cato van Stip en Haak.
Patronen van Stip en Haak zijn, ook voor een beginnende haakster als wat ik ben, heel goed te begrijpen.

Natuurlijk gaan we bijna dagelijks het huis even uit voor een lekkere wandeling.
Meestal een rondje van 3 km, soms 6 km en vandaag hadden we er eentje van 9,5 km.
Gewoon vanuit huis en genieten van de rust en de natuur.



Ook vandaag geen andere wandelaar tegengekomen onderweg.
Tijdens het lopen houden we de ogen altijd wijd open.




Gele Kwikstaart.


Een Haas.


De Grutto.


De Wulp.


De Kievit.


Moeder eend met negen pulletjes.


Zo lief, klein en pluizig.
En dan lees je dat er vandaag in Vianen meerdere eendenkuikens met kapotgeslagen snaveltjes door de Dierenambulance zijn meegenomen.
Hoe kan iemand zoiets doen, hebben ze geen gevoel?


De weilanden staan weer vol met schapen en heel veel lammetjes.


De koeien lopen weer buiten.


En een ware geboortegolf bij de geiten in ons dorp.

Ook in en om het huis blijft heel veel te zien.



De grote bonte Specht in gevecht met een eikel.


Tussen alle Huismussen ineens een stel Ringmussen.


En een stel Groenlingen.


En op de pijp van de houtkachel zit steeds een Kwikstaart te tappen.
Is vast het geluid wat hij leuk vind, is in het hele huis te horen.



Van de week met manlief naar het strand van Makkum geweest.
Hij moest daar voor het werk zijn.
Raar om het strand zo stil en verlaten te zien.
Aan de andere kant toch heel fijn om te zien dat men zich aan de regels houd.


En in deze rare verwarrende tijd mocht ik ook wel wat nieuws kopen.
Deze layer cake wilde ik gewoon hebben.
Eerst nog aaien en op zoek naar een mooi patroon voor een quilt.


Helaas zagen we vandaag tijdens onze wandeling dat niet alle Paashazen de Paasdagen hebben overleefd...

donderdag 2 april 2020

Nog even doorbijten...

We moeten binnen blijven.
En dat gaat nog wel een poosje duren.
Alle tijd om de Guute door te pitten.



Ben nu met de rand met de sterren bezig.
Daar gaat erg veel tijd in zitten.


Ook hier worden legpuzzels gemaakt.


En mocht er natuurlijk aan een nieuw project begonnen worden.

Gelukkig mag er nog wel gewandeld worden.



In de lucht weinig vliegtuigen. 
Deze twee zwanen tekenen mooi af tegen de mooie blauwe lucht.



De (paas)haas holt zijn rondjes en kijkt waar hij later de eieren kan verstoppen.

Ook in de tuin blijven we genieten.




Dit Koolmeesje vond een oud stukje vloerbedekking en kan het prima gebruiken in zijn nieuwe onderkomen.



Een Heggenmus.



Een Groenling.



Aan de overkant van de sloot zat een Aalscholver te drogen.



En was de Blauwe reiger op jacht naar kikkers en muizen.



Een Vink.


En natuurlijk de Spreeuw.

We moeten nu nog maar even doorbijten en hopen dat we bespaard blijven van dit vreselijke virus.

Gezellig bij elkaar op de koffie gaan en lekker winkelen houden we te goed.

Voor nu we blijven binnen.
Doe je het niet voor jezelf dan doe je het voor een ander...

maandag 23 maart 2020

Een rare tijd...

Het is een rare tijd.
Iedereen moet zich aanpassen aan de regels van nu.
Ons zeilmeisje is de tweede week thuis van school.
Gek idee dat ze nog maar anderhalve week geleden op de Hiswa stond, voor school, en er om drie uur werd rond geroepen dat iedereen de Rai moest verlaten. Even later werden alle stands opgeruimd en de boten klaar gemaakt voor transport.
Lijkt een eeuwigheid geleden.
Manlief werkt veel thuis. Vergaderingen voor de computer en aan de telefoon.
Zo nu en dan hoor je de huisdieren en huisgenoten op de achtergrond.
Of ineens een brul van hé! Je mag niet roken tijdens de vergadering.
Eén van de mannen dacht natuurlijk ik zit nu thuis niemand kan me wat maken.
Zelf kruip ik dan maar onder de Guute.
Paar keer geprobeerd om te gaan stofzuigen maar dan ging natuurlijk de telefoon.
Huishoudelijke klussen gebeuren nu op de vreemdste tijden.


Hier zit ik heerlijk in het zonnetje.


Ook zijn er een paar sterretjes bij gemaakt.

De natuur trekt zich niks aan van de veranderingen in de wereld.


Aan de overkant van de weg worden heel veel lammetjes geboren.



En aan het einde van de straat een veulentje.

Gelukkig wonen wij in een gebied van Nederland waar we nog kunnen wandelen zonder iemand tegen te komen. En anders passeren we op gepaste afstand en knikken we gedag.



Bijzonder op deze wandelingen zijn de intens blauwe luchten zonder vliegtuigstrepen.

Tijdens de wandeling naar de vogelhut kwam er ineens een Roerdomp uit het riet.
Had natuurlijk net mijn camera opgeruimd.


Deze grauwe gans kijkt nieuwsgierig over de dijk.



De Grutto.
Zit ver weg dus wat wazige foto.



De Veldleeuwerik.


De Grote Zilverreiger.


Een Valkje.

Wat een zegen is het dat we een hobby hebben en ons goed in en om het huis kunnen vermaken.

Moeilijk is het wel dat we oudste dochter nu al zo'n veertien dagen niet in levende lijve hebben gezien.
Ze werkt in de zorg en wil niet dat ze ons ziek kan maken en wij willen haar niet ziek maken.
Afstand houden dus...



Fijn dat er WatsApp is.
En er iedere dag heel wat foto's voorbij komen.

Mijn moeder zie ik bij haar voor de deur als ik de boodschappen breng.
Ga niet naar binnen, ze zit nu eenmaal in de risicogroep.
Waar wijzelf ook heel dichtbij komen.


De Sperwer trekt zich niks aan dat het terras gesloten is.
Gelukkig is niet iedere aanval raak.

Het is nu maar te hopen dat iedereen zich aan de afspraken van de overheid houd.
Anderhalve meter is best nog een eind.
Voor ons vol te houden.
Als het echt wordt dat we niet meer naar buiten mogen zal het voor iedereen een heel zware tijd worden.
Maar wat moet dat moet.
Doe je het niet voor jezelf dan doe je het voor een ander...

maandag 9 maart 2020

Toppie, toppie...

Op 7 juli 2019 schreef ik mijn eerste blogje over Guutes Antieke Quilt.
En vandaag kan ik foto's laten zien van de top die af is.
Heb haar helemaal met de hand gemaakt.



Moet geen grotere quilts gaan maken, want dan zal ik niet weten waar ik ze neer kan leggen.


Het was nu al een hele toer om de quilt op de foto te zetten.


Inmiddels zijn de drie lagen op elkaar geregen en kan de quilt in de ring.
Als ik een beetje doorwerk kan oudste dochter er de volgende winter lekker onder slapen.


Heb heel veel snippers stof over van de Guutes, moet nog steeds een eigen naam voor haar verzinnen.
En ja, wat doe je daar dan mee?
Had een poosje terug stempels van een sterretje gekocht. 
Sterretje van 0,75 inch past precies uit de reepjes.
Wat een super uitvinding is het stempelen van de diverse onderdelen.
Dit gaat lekker snel.

's Avonds staat het kerkje bij ons in het dorp er mooi verlicht bij.


En als je geluk hebt zit in het licht van de kerk...



De ransuil.
Eén avond had ik heel veel geluk.
De foto's zijn niet helemaal naar mijn zin.
Ben al een paar avonden in het donker wezen kijken of hij er weer zat.
Tot nu toe nog niet gezien, maar ik hou vol...