Warme voeten, warme handen...

 Terwijl het buiten stevig waait, de regen tegen de ramen slaat, de thermostaat van de centrale verwarming laag staat willen we wel graag warme voeten. 

Heb deze sokken al een keer in maat 35/37 gebreid. 

Deze keer in maat 38/40.

Heb ze hier wel aan maar ze zijn voor mij veel te groot. 

Patroon is van Drops Design Drops 173-45.

Materiaal is Klarisma, 100 procent wol. 

Niet alleen hebben we graag warme voeten, we hebben ook graag warme handen. 

De gebreide wanten met Noors patroon zijn zeer geliefd. 

Dinsdag op de fiets gesprongen om een paar blauw/witte naar een quilt-/blog-/facebook vriendin te brengen in Harlingen. 

Wat een heerlijk weer om te fietsen had ik die middag. 

Natuurlijk genoten van de vogels onderweg. 

Aalsgolver.

Wulp. 

Steenloper. 

Scholeksters.

Tureluur. 

Strandloper. 

Smient. 

Slobeend. 

Het verveelt nooit de rit langs de Waddenzee.

Zou er veel vaker naar toe moeten gaan. 

Gistermiddag ook weer de fiets gepakt, nu naar de wolwinkel in Makkum. 

Onderweg weer veel te zien. 

Een geringde Knobbelzwaan. 

P63N.

Grauwe gans. 

Brandgans. 

De versgehaalde wol staat alweer op de pennen. 

Kreeg weer een verzoekje voor een paar warme wanten...

Sint in het land...

 Sinterklaas is weer in het land. 

De tijd van lekkere dingen bakken is begonnen. 

En dan zie je in de winkel een pak om speculaas te bakken met deze leuke vormpjes erbij. 

Die moesten mee. 

Zaterdag in Workum zag ik dit Pietje op het paard van Sinterklaas. 

Even later kwam de Sint aanvaren. 

Niet alleen Sinterklaas is weer in het land. 

Ook duizenden ganzen zijn er weer. 

Prachtig zoals ze vliegen en prachtig is het geluid. 

De jonge koeien staan nog even buiten. 

Al begint het nu wel kouder te worden.

Heb nog een paar wanten gebreid. 

En er staan een paar sokken op de naalden. 

Kan met de hiel beginnen. 

Blijft altijd een lastig werkje. 

Broer en zus beer zijn klaar. 

Net als dit gehaakte engeltje. 

Heb ook een paar geurzakjes gemaakt. 

Moet alleen nog op zoek naar lavendel. 

De lavendel in de tuin ruikt niet meer. 

In de tuin is en blijft het gezellig druk. 

Vogelvoer is niet aan te slepen... 

De Belle van Zuylen...

 Vorige week hadden we een begrafenis in Utrecht. 

Na afloop zijn we niet meteen naar huis gereden, maar een stukje langs de Vecht richting Maarssen/Breukelen. 

Langs ons oude huis. 

Gestopt bij Slot Zuylen. 

Jaren bijna naast gewoond, maar nog nooit binnen geweest. 

Het is echt een bezoekje waard. 

De ooievaars begroeten je als je het terrein oploopt. 

In het koetshuis een kopje thee gehaald met appeltaart van appels uit de kasteeltuin. 

Bediend door onze buurvrouw van toen. 

Zo gezellig. 

Eenmaal thuis mijn pyramides erbij gepakt. 

Schiet al lekker op. 

Ineens wist ik een naam voor deze quilt. 

"De Belle van Zuylen".

Ik ben en blijf nu eenmaal een Zuilenaar of is het een Zuilenees. 

Zondag stapte we weer in de auto voor een lange rit. 

Deze keer richting Den Haag. 

Na bijna 2 uur in de auto, natuurlijk even gewandeld. 

Langs de molen. 

De Korenaer. 

Een stellingmolen uit 1721.

De enige korenmolen in Den Haag, Loosduinen. 

Beeld van twee meisjes op Friese Doorlopers. 

Vanuit het raam, vijf hoog,  een heel ander uitzicht dan wat we in Friesland gewend zijn. 

De zonsondergang was zo vlak aan zee heel bijzonder. 

Net als de tuinvogels. 

Honderden Halsbandparkieten vliegen en krijsen er rond.

De vogels bij ons in de tuin zijn heel wat rustiger. 

De eerste konijntjes van Little Cotton Rabbits zijn gebreid. 

En ook al een meisjes beertje. 

Zij wil natuurlijk ook een broertje. 

Pak de breinaalden er zo weer bij...