Duck and Ducklings...

Wat een heerlijk weer hadden we vandaag.
Lekker buiten in de tuin aan de gang gegaan. Er stond bijna meer onkruid op de oprit dan planten in de tuin.
Oh, wat een aanfluiting was dat. Het ziet er weer netjes uit. Al moeten er wel een paar potten opnieuw gevuld worden.
Nu even zitten met een kopje thee en een blokje showen wat ik gisteren heb gemaakt.

Nummer N-7 Duck and Ducklings.

Het volgende blokje ligt alweer klaar en de stofjes zijn uitgezocht.
Denk dat ik de schaar er nu bij ga pakken en maar meteen aan de slag ga.
Het is ook zo leuk om te doen...

Nog op vakantiesnelheid...

Na terug te zijn gekomen van vakantie komt de snelheid er maar niet in.
De doos met lapjes staat wel naast me en vind ik het heerlijk om naar al het moois te kijken.
Maar zolang de meiden thuis zijn doen we ook veel andere dingen.
De afgelopen week heb ik deze blokken gemaakt.

Nummer N-4 Cut Glass Dish.

Nummer N-6 Kaleidoscope.

Nummer G-5 Mariner's Compass.

Verder zit ik iedere avond, als handdoekendrager, in het zwembad.
Manlief en jongste dochter doen mee met de zwem-4-daagse.
Manlief voor de tiende keer en jongste voor de zesde keer.

Koersverandering...

De bedoeling was dat ik eerst de blokjes van de buitenste rand zou maken van mijn Sylvia's Bridal Sampler.
Maar vandaag vond ik dat daar verandering moest komen.

Vandaag moest er gewoon een kompasroos gemaakt worden. En die is te vinden op G-5.
Waarom deze verandering zullen jullie je misschien afvragen?

Deze foto, van de boot van mijn ouders, is op acht augustus 1994 rond 12.00 uur gemaakt. Zeilende op het IJsselmeer tussen Lelystad en Enkhuizen. Manlief en ik maakten vanuit Lelystad eerst nog een slag richting Urk om daarna ook naar Enkhuizen te gaan. Mijn broer en schoonzus zeilden op het Markermeer ook richting Enkhuizen. We zouden elkaar in Enkhuizen ontmoeten. Dit gebeurde ook alleen met één persoon minder. Rond een uur of drie heeft mijn vader onder het zeilen een hartstilstand gekregen en is in het harnas overleden.

Papa mocht slecht 63 jaar worden. Ook al is het inmiddels negentien jaar geleden we missen hem nog iedere dag. Dit blokje maak ik vandaag speciaal voor hem.

En zometeen ga ik voor het eerst van mijn leven mosselen klaar maken. Heb dit nog nooit gedaan, heb ze zelfs nog nooit gegeten. Ben benieuwd...

Geen steek gezet...

Na vier weken op het water door Nederland te zijn getrokken zijn we weer thuis.
Wat een prachtige tijd hebben we gehad. Kan me niet herinneren dat we al eens eerder een vakantie hebben gehad waarin we geen jas hebben aangehad. 's Morgens meteen in de korte broek en T-shirt met korte of zonder mouwen. Slechts twee keer een klein buitje. We zijn voor het eerst naar Zeeland geweest. Wat is dit een mooie provincie. Perfect om in te varen en te zeilen, leuke plaatsen om te bezoeken. En het water is daar zo helder, je kan wel twee meter diep kijken.

We zijn ook voor het eerst de Noordzee op geweest. Een hele ervaring, zeker voor herhaling vatbaar.

De natuur is in Zeeland heel anders dan hier rond het IJsselmeer. We hebben onze ogen uitgekeken naar kwallen, krabben, mosselen, harders en alle soorten zeewier.

De terugreis ging sneller dan we verwacht hadden. Nu konden we na de Noordzee ook de Waddenzee (ook de eerste keer) bevaren. Je bent bij Den Oever de sluis nog niet door of je ziet de eerste zeehonden al op de zandbanken liggen. Een bezoek aan de Waddeneilanden had ik steeds uitgesteld, want ik had een keer gehoord dat als de haven van Vlieland vol is je er ook echt niet meer in kan/mag. Ja, wat doe je dan? We weten het nu, want de haven was vol. Gewoon naast de vuurtoren voor anker. Een heel gepuzzel, want je hebt daar tij en je wilt niet met de boot omslaan. Met een platbodem heb je het wat makkelijker maar wij hebben een kiel en steken 1.30 meter diep. Dus als je dan omvalt maak je een geweldige klap. Maar manlief heeft het goed uitgerekend en ging alles goed. Al hebben we niet echt geslapen die nacht. Maar dat gaf niet, want het was warm en helder. Heel veel vallende sterren gezien en om de boot zwommen de zeehonden.

Had wel een borduurwerkje mee genomen, maar heb geen steek gezet. Wel ben ik in Haarlem naar 'De Sampler' geweest. Prachtige quiltwinkel met lief personeel. De winkel zit naast het Frans Halsmuseum. We waren eerst naar het museum, voor ik naar de stofjes mocht gaan kijken, geweest. Jongste dochter werd helemaal wit en zweverig door de warmte en de drukte in het museum. Wij snel naar buiten en naar de quiltwinkel. Jongste op een stoel gezet en daar werd ze meteen verwend met glazen water en dropjes. Zo lief, ze kwam meteen weer bij. Iets te snel, want dit is wat ik in die tijd uitgezocht heb. Hahaha...

In Amsterdam ben ik naar den Haan en Wagenmakers geweest. Ook daar heb ik me flink uitgeleefd. Wat een prachtige winkel. En zoveel mooie stofjes. Maar helaas verkopen ze daar ook geen doosjes met extra tijd.
Nu gaat het gewone leven weer beginnen. De vuile was ligt alweer schoon in de kast of op de boot. De kliko zit al vol met een stukje tuin, moet het wel in etappes doen zo erg ziet de tuin er uit. Vandaag hoop ik de ramen binnen en buiten te doen, want de spinnen hebben in de vier weken dat we weg waren zich prima vermaakt in en om het huis.

Achteraf kijken we terug op een super gave vakantie.
We hebben heel veel gezien, gevaren, gezeild, gelezen, genoten van het mooie weer.
En heel veel geluierd...

Thinking of you...

De laatste dagen doen we niks anders dan afscheid nemen.
Oudste dochter voor het laatst op het voortgezet onderwijs.
Afgelopen vrijdag nam jongste dochter afscheid van twee vriendinnen/klasgenootjes/tweelingzusjes.
Ze gaan samen met hun ouders voor een jaar naar Amerika. Vandaag een kaartje voor de familie gemaakt.
Als je zo ver weg woont vind je het helemaal leuk om post te krijgen.

Ik heb een kaartje gemaakt in Amerikaanse stijl...

...met een Makkums tintje. De zeemeermin staat namelijk in het wapen van Makkum.

Vanmiddag nam jongste dochter afscheid van de basisschool. De hele dag stond in het teken van de Middeleeuwen. Hier wordt groep acht de school uit gestuurd/gezwaaid door de overige kinderen, meesters en juffen.

Van de week het blad Création Point de Croix binnen gekregen. Wat een lieve patroontjes staan erin.
Ik denk dat ik deze als eerste ga maken...

... of zal ik toch voor deze kiezen?

Heb gelukkig nog tijd gehad om een blokje voor mijn SBS te maken.

Nummer N-5 Windblown Square.

En nu ga ik ook een poosje afscheid van jullie nemen, want ik ga een blogpauze nemen.
Beide dochters zijn nu vrij en ze mogen van mij niet de hele dag achter de computer zitten en dan hoor ik natuurlijk zelf het goede voorbeeld te geven.
Ik hoop dat we de komende tijd veel aan/op/in het water kunnen zitten.
Ga gewoon lekker blokjes maken en borduren.
Jullie zien mij binnenkort weer terug bij het bloggen...

Trotse ouders...

Op het werk van mijn man is een collega vader geworden van een gezonde dochter.
Daar moest een lief kaartje voor gemaakt worden.

Is wel gelukt volgens mij.

Gisteravond zaten we zelf als trotse ouders op school bij de diploma uitreiking van oudste dochter.
Haar mentor en de leraar Aardrijkskunde hadden een soort quiz gemaakt. Er werd een popnummer van you-tube gehaald en dan moesten de leerlingen en ouders raden op wie dit nummer sloeg. Deze mocht daarna zijn/haar diploma in ontvangst nemen. Er werd heel wat geroepen en gelachen voordat de juiste persoon geraden werd.
Bij oudste werd 'long blond animal van Golden Earring' gedraaid. Ik schrok me rot, was bang dat ze op school als een wild beest te keer ging in de klas. Maar het sloeg op haar lange blonde haar (is laatst een heel stuk vanaf gegaan) en dat ze weleens over haar cavia's had verteld.

Hier een foto van haar belangrijke papiertje. Wat heeft ze er hard voor moeten zwoegen!!

Vanmiddag konden we weer trots zijn. Nu op onze jongste dochter, ze had haar rapport gekregen. We wisten al dat ze naar havo/vwo ging. Maar als (Flevo)poldermeisje, met een vader geboren in Rotterdam en een moeder in Utrecht, een 9,8 voor (of tewel 'op' wat ze hier in Friesland zeggen) Fries. Is natuurlijk ook een top prestatie.

Heb ook nog een blokje gemaakt van de SBS-quilt.
Nummer N-3 Clay's Choice.

Terwijl ik aan de tafel lekker met mijn lapjes aan het rommelen ben geniet ik van de pioenrozen.
Geplukt uit eigen tuin en ze ruiken heerlijk...

Bloglovin...

Wat doen ze ons toch aan.
Mensen zoals ik. Die niks van computers en de Engelse taal weten.
Gelukkig zijn er verschillende personen die bloggen die het voor ons uitzoeken.
Ik heb gedaan wat ik bij die handige/slimme blogsters vond.

http://www.bloglovin.com/blog/4782547/?claim=y8825j6grw8

Als ik het goed opgevolgd heb moet ik morgen gewoon te volgen zijn.

Help me duimen...

Spannend...

In het verleden (klinkt als of ik al heel oud ben) maakte ik heel veel kaartjes in voorraad. Nu niet meer. Ik maak ze echt voor de persoon zelf. Alle oude kaartjes heb ik aan een vriendin van mijn moeder gegeven die verkoopt ze voor de kerk. Zo zijn ze toch goed terecht gekomen.

Het is altijd spannend als je een kaart maakt voor iemand die een moeder heeft die zelf ook de mooiste kaarten maakt.
Dit kaartje is voor de dochter van mijn vriendin Hannie, http://madebyhannie.blogspot.nl
Jullie moeten echt even bij haar op haar blog kijken. Ze heeft me toch een super leuke ezel voor haar dochter gehaakt. Jajaja, moet toegeven ik ben jaloers. Ik kan namelijk niet haken.

Spannend was het om mijn eerste blok te maken met ronde kanten erin.

Nummer A-4 Posies 'Round the Square.

Nummer A-7 Cats and Mice.

Spannend was het ook toen we zagen hoe Pluis stond om bij zijn eten te komen.
Op het dak van zijn hokje ligt een blokje hout en daar staat hij weer boven op te wankelen.

Knor, zijn grote broer, staat beneden te wachten tot de snijselderij eindelijk een keertje naar beneden komt.
Knor is niet zo van het bewegen.

Spannend was het gisteren ook op de snelweg. Is de afslag er op tijd dat ik op de foto kan laten zien dat ik op de 100000 km sta. Helaas niet en heb ik pas toen ik thuis kwam de foto kunnen maken en staat de teller alweer op 100017 km.

En nu zitten we allemaal in spanning hoe ons blogwereldje er vanaf morgen uit komt te zien.
Heb me netjes aangemeld bij bloglovin. Heb wel niet zo'n plaatje waar je je aan kan melden als volger. Dat komt waarschijnlijk omdat ik al die teksten in het Engels niet snap. En niks aan durf te klikken. Had toch beter op moeten letten op school, ik weet het.
Heb nu net zo'n gevoel als toen het jaar 2000 begon en we allemaal in spanning zaten of op 1 januari de wereld er nog net zo zou zijn als op 31 december 1999.
Ik hoop morgen gewoon jullie blogs te kunnen lezen en jullie die van mij natuurlijk...

Genieten, genoten...

Wat ben ik toch blij dat ik met de Sylvia's Bridal Sampler ben begonnen. Het maken van de diverse blokken is gewoon een feestje.
Zit heerlijk te genieten aan de tafel met al mijn lapjes en boek met de patronen om me heen.

Nummer A-9 Chines Coin.

Nummer A-5 Amethyst.

Gisteravond was ook een avond om nooit te vergeten. Wat hebben we genoten van de eindmusical, de trein, van groep 8. Een klas waarin bijna iedereen kon zingen en zijn of haar rol perfect speelde.

Hier jongste dochter. Dik in de make-up en met bril (van de Action). Ze was kruier op de trein naar Marseille.

Vanmorgen zat deze merel in de tuin van de buren. Wat kriebelt daar toch bij zijn poot.

Wat zullen zijn kinderen genieten van zo'n dikke pier.
Ga nu gauw weer verder met blokje A-7.
Wie weet kom ik morgen weer met een nieuw blokje ehhhh blogje...

Toen waren het er tien...

Wat is dit toch leuk om te doen. Ieder blokje is totaal iets anders. De ene simpel, de volgende wat ingewikkelder.

Nummer A-8 Star of the Orient.

Nummer A-3 Bright Hopes.

Nummer A-6 Tennessee.

Alle tien de blokken bij elkaar.
Moet wel toegeven dat ik blok A-6 tot nu toe het moeilijkst vond.
De laatste twee creme driehoekjes kreeg ik er netjes in. De eerste twee wat minder.
Moet nu nog 130 blokken. Wie weet maak ik dan helemaal aan het einde dit blokje opnieuw.
Tegen die tijd moet ik wel zoveel geleerd hebben dat het maken van zo'n blokje 'appeltje-eitje' moet zijn...