Allemaal cadeautjes...

Deze week bestond vooral uit het maken van cadeautjes.

Voor de ene jarige vriendin maakte ik deze kaart.
Je kan wel zien wat ze graag doet...

Voor een andere jarige vriendin, eentje die niet kan breien, maakte ik deze sjaal.
Lekker zacht en warm...

Oudste dochter had vrijdag haar laatste stage dag.
De cricut weer eens uit de doos gehaald en lieve tasjes voor haar collega's gemaakt.
Afscheid is niet voor altijd, want in de zomervakantie mag ze terug komen.
Kunnen de collega's met een gerust hart op vakantie.

Was van de week ook even in het handwerkwinkeltje, It Nifelhoekje, in Workum.
Moest borduurlinnen hebben, want echt alles was op.
Lievelingsdier van ons zeilmeisje is eend. Dus ik krijg zo nu en dan de vraag of ik maand februari al af heb.
In de winkel zag ik dit nieuwe garen van Dmc nummer 4515. Cadeautje voor mezelf.
Meteen uitgeprobeerd.

Week 21.

Maar voor ik met borduren kon beginnen eerst mijn randje van de Fair Isle afgebreid.
Tsjonge wat een zware lap wordt het al...

Lekker naar buiten...

Toen we vanmorgen wakker werden lag er een klein laagje sneeuw.

Op de uitgebloeide hortensia kan je zien hoe weinig het eigenlijk maar is.

Met het zonnetje en bijna geen wind had ik behoefte om, na al die weken niks te mogen doen, naar buiten te gaan. Als mijn lichaam daarna zou protesteren dat had ik er graag voor over.

Op naar het Rasterhoffpark in Sneek.

Hier lag gelukkig meer sneeuw dan bij ons thuis.

Door de bomen kan je zien, waarom ik hier naar toe wilde.

Wat mooi zijn de Schotse Hooglanders toch?
Het verschil in kleuren van de dieren in combinatie met het winterse landschap.
Paul en ik hebben samen zo'n 200 foto's gemaakt.
Lang leve de digitale camera.

Nog even het resultaat van wat ik aan handwerkjes heb gedaan de afgelopen dagen.

Week 20.

Vrijdag had ik het huis ook al even verlaten.
Onze maandelijkse bee van 'De ferknipte froulju'.
De vorige had ik gemist en dat mocht niet nog een keertje gebeuren.
Daar heb ik deze mandjes gemaakt. Ze moeten eigenlijk pas in maand acht gemaakt worden.
Maar mezelf kennende moet je op de bee niet te moeilijke werkjes meenemen, want praten en hogere wiskunde dat gaat nu eenmaal niet samen.

Nu nog even na genieten van de mooie wandeling van vanmiddag.
Terwijl de geur van hachee en appeltaart hier in de kamer hangt .
En vanavond duik ik onder de Storm at Sea om verder te gaan met doorpitten...

Zware dagen...

Ik kon natuurlijk niet wachten tot februari.
Overal kwam ik al de flying geese blocks tegen.
Deze zitten in blok twee (februari) van de quilt Piece of Plenty.
Die wilde ik meteen proberen.

Nog niet helemaal netjes tot in de puntjes. Maar het kan er mee door.

En Jeannet had als tip de restpuntjes niet op een hoop te gooien maar er een klein quiltje van te maken.
Nu nog op maat snijden en ze aan elkaar zetten.

De blokjes van 7, 8, 9, 10, 11 en 12 januari van de 365 challenge quilt zijn ook klaar.
Tot nu toe kan ik het nog bijhouden.

Week 19.

Week 19 van mijn Fair Isle sjaal is ook gebreid.

Het randje van deze week is een makkie.

Maar wat was er nu zo zwaar deze week vragen jullie je misschien af.

Vorige week toen ik over rare dagen sprak heb ik één ding niet gemeld.

Op dinsdagavond, 5 januari, is mijn schoonmoeder overleden.

Het rare weer zorgde ervoor dat Paul op maandag eind van de middag die kant op is gereden en pas weer op donderdagmiddag bij ons thuis kon zijn. Hij zat in het gebied waar het totaal niet glad was en eigenlijk niet kan begrijpen dat wij drie dagen van de buitenwereld afgesloten zaten.

Afgelopen maandag hebben we afscheid van mijn schoonmoeder genomen.

In plaats van haar zesentachtigste verjaardag te vieren over drie weken, kwam de familie nu om een heel andere reden bij elkaar.

Er is nu een lege plek. 

Langzaam zullen we onze draai weer vinden...

Rare dagen...

Hadden we ons er al helemaal bij neergelegd dat het dit jaar geen winter zou worden.
Zitten we ineens...

... met een oprit waar je vanaf glijd.
(in het voorjaar moet hij opnieuw bestraat worden, daarom had ik geen zin in het najaar om het gras er tussen uit te peuteren).

... ramen waar we niet meer doorheen kunnen kijken.
(zou dit ook meteen een goede reiniging zijn?).

Waagt deze vos zich op glad ijs!

Maar kruipt binnen lekker dicht tegen twee zelfgebakken soortgenootjes aan.
Voordeel van 'ijzelvrij'.
Na maandag een kort dagje naar school te zijn geweest. Is zomaar de kerstvakantie, nu al, met twee dagen verlengd. Het is spekglad op straat. Zelfs de garagedeur zit vast gevroren. En ze voorspellen nog meer ellende. We wachten morgenochtend maar af of er misschien nog een dagje bij komt.

En liggen de blokjes 5 en 6 januari te bibberen op een ijzig bankje.

Verder plunderen we de voorraadkast en blijven lekker binnen...

Gezellig druk...

Natuurlijk eerst de beste wensen voor jullie allemaal.
Dat het maar een creatief jaar mag worden?
Nu ben ik daar zelf niet bang voor, want de mooiste quiltpatronen en  borduurwerkjes zie je voorbij komen.
En bijna alle projecten beginnen deze maand.
Het breien van mijn Fair Isle sjaal gaat nog enkele maanden door.

Week 18.

Ben aan Januari, eerste blok van de Piece of Plenty begonnen. 

Jeannet van http://quilingjeannet.blogspot.nl had van te voren nooit durven dromen dat er zoveel waren die met haar de uitdaging aan durfden te gaan. En deze quilt gelijk met haar gaan maken.

Het is zo leuk om te doen dat ik het blok van januari al helemaal af heb.

Op een dag kreeg ik een app-je van mijn quiltvriendin, Brigitta,  of ik al van de 365 challenge quilt had gehoord. Dat werd even googlen. Make a quilt block every day for a year.
Dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Dus me maar aangemeld.

Dit is het resultaat van 1, 2, 3 en 4 januari.

En toen was het vandaag ineens toch een beetje winter. Om twee uur vanmiddag was de temperatuur nog onder nul.

Zelfs een beetje sneeuw is er gevallen.

In de tuin is het gezellig druk met af een aan vliegende vogels.
Kan je ook aan merken dat het kouder is.
Ben blij als om 8 uur vanavond iedereen weer veilig thuis is.
KNMI heeft code oranje afgegeven voor het noorden en noordoosten van Nederland.
Dit is dan weer een nadeel van de winter...

Lekker aan de freubel...

En dan zijn de kerstdagen zomaar ineens voorbij.
Tijd vliegt en helemaal als er feestdagen tussen zitten.
Ben helemaal bij met mijn fair isle project.

Week 16.

Week 17.

Er is ook weer een hartje gemaakt. Deze is naar mijn vriendin/vroegere buurvrouw gegaan.

Mei.

De laatste kerskaartjes van dit jaar.

En een verjaardagskaartje voor een quiltvriendin.

Hij is onderweg hoor! Miranda.

Met kerst heeft oudste dochter het eten gemaakt.
Omdat ik nu op de helft van mijn 6 weken 'niksen' zit heb ik hele rare niks hoeven doen weken achter de rug. En dat ook met de kerstdagen.

Deze zalmtompouce (recept Jumbo) willen we wel vaker eten. Zo lekker!!

Mijn moeder vond tussen haar breiboeken een tijdschrift uit de jaren tachtig of negentig.
Vol met patronen van truien uit IJsland, Denemarken, Noorwegen, Fair Isle...

Heb de patronen van deze truien en supergave muts meteen gekopieerd.
Nu op zoek naar wol.

En net als zo'n honderd anderen werd ook ik aangestoken door het virus wat Jeannet verspreid heeft.
Vandaag het eerste mandje van de quilt Piece of Plenty voorbereid.

En mijn heerlijk warme trui is ook af.
Precies op tijd, want in het weekend gaat het wellicht wat kouder worden.
Maar nu kruip ik onder mijn Storm at Sea. Ons zeilmeisje waarschuwde me al dat haar verjaardag er nu wel heel snel komt en dat haar quilt echt die dag af moet zijn...

In de lappenmand...

Ik zit in de lappenmand...
Helaas niet in een mand vol met heerlijke quiltlapjes.
Ben op 4 december geopereerd. Mocht na 2 nachtjes alweer naar huis. Normaal staan er voor de ingreep die ik heb ondergaan veel meer nachtjes. Maar ik denk dat mijn kamergenootje en ik teveel lol hadden samen. En dat het voor ons herstel beter was dat ze ons zouden scheiden. De verpleegsters zagen de hechtingen al in het rond vliegen ben ik bang. We hadden beiden de instelling; alles wat ze aan eetbaars voor ons klaar zetten eten we ook op. Hihi. Dus heel snel werden alle slangen en andere hulpmiddelen uit ons lichaam getrokken. Zodat we weer armzwaaiend en gierend de dag doorkwamen. Leuke bijkomstigheid was dat mijn kamergenootje ook quilt. Hoe hebben ze dat uitgezocht.
Maar nu mag ik 6 weken geen huishoudelijke taken op me nemen.
Je denkt voor de operatie, heerlijk ga ik allemaal leuke hobby dingen doen. Maar hoe moeilijk is dat! Nu merk ik hoeveel je normaal bukt, wast, stofzuigt, eten klaar maakt, planten verzorgd...
Niks van dit alles mag... En dat heeft mijn lichaam ook al laten merken. Want, ja eenmaal rondlopend door het huis ga je toch snel weer over op de orde van de dag. Denk je de hele wereld weer aan te kunnen. Niet dus. Na het schrijven van dit blogje ga ik ook meteen weer languit op mijn bed liggen.
Doe ik dan echt de hele dag niks? Ik slaap in ieder geval veel, heel veel. En dat is iets wat niet echt bij mij hoort. Nu ineens wel...
En ik brei het vuur uit mijn pennen.
Heb de randjes van het fair Isle breien klaar. En de nieuwe van deze week  net geprint.

Week 14.

Week 15.

Maar aan de randjes heb ik niet genoeg.

Ben aan een lekker dikke trui begonnen. 

Pennen 6 en 7 en kabels. Kan heerlijk liggend op bed.

Voor- en achterpand zijn klaar. Nu maar hopen dat ik vandaag puf heb om de mouwen op te zetten.

De trui is meer bruin van kleur dan dat de foto doet denken.
Leuk kabelpatroontje is dit hé! Houd je ook wakker, want in elke 4de pen is de kabelnaald nodig.
Mijn quiltvriendinnen hebben me ook bedolven onder de diverse tijdschriften en cadeautjes.
Heb over een paar weken heel veel ideetjes om mijn huis flink onder handen te nemen.
Kwast en verfpot heb ik mijn dromen al klaar staan.
Ga nu weer even plat, want wanneer ik echt in staat ben om te doen wat ik twee weken geleden als normaal beschouwde daar heb ik geen idee van...

Weinig stof...

Een paar dagen terug schreef een vriendin van mij op facebook dat ze samen met haar lieve buuf een traantje had gelaten. Deze week werd deze lieve vrouw al weer voor de zesde keer in zeven weken geopereerd. Over de zeventig is deze dame al. Krijgt weinig bezoek in het ziekenhuis en ook zo sneu bijna geen kaartjes.
Na deze mededeling zijn meteen heel veel van de vriendinnen van mijn lieve vriendin aan de slag gegaan.

Ook al kennen we geen van allen haar lieve buuf.
Ik heb dit kaartje voor haar gemaakt.
Hoop dat ze morgen een hele stapel post op haar bed krijgt.

Een andere lieve vriendin van mij is maandag 10 jaar getrouwd.
Hoop dat ze nog heel veel jaren samen gelukkig en gezond mogen blijven.

Verder nog drie kerstkaartjes gemaakt.
Mag weleens leren om de kaartjes goed recht op de foto te zetten.
Ga nu verder met mijn Fair Isle breiwerk.
Nog een paar pennen en ik heb deze week ook weer klaar...