Afgelopen weekend was het zeilkamp voor de jeugd.
Als afsluiting van een seizoen zeillessen.
Een weekend vol met activiteiten in en om het water.
Slapen in een tentje.
En eten in de stal tussen de koeien.
Een super weekend voor jong en oud.
Logistiek altijd een hele klus om alle boten op plaats van bestemming te krijgen.
Maar met de hulp van zo'n aanhanger scheelde dit heel wat ritten.
De meeste keren varen we met onze eigen boot naar Idzega om daar als moederschip aanwezig te zijn .
Dit jaar lukte dat niet.
Om helemaal niets van het kamp mee te krijgen heb ik zondag de fiets gepakt.
Even mijn neus bij de zeilers laten zien.
En na een boterham weer terug richting huis.
In totaal een afstand van 53 kilometer afgelegd.
Maar wat heb ik genoten van deze rit.
Over smalle bruggetjes.
Over koeienweggetjes.
Door een tunnel onder de trein door.
Langs molens.
Weilanden vol koeien.
Maar voor hoelang nog?
De boeren maken zich zorgen.
En zetten je aan het denken.
Of laten je glimlachen.
Weilanden met koeien wisselen af met natuurgebieden.
Kluut.
Holenduif.
Lepelaar.
Overstekende mol.
Vond hem niet terug in het gras.
En op een hek zat een Grutto van brons.
Een fietstocht om te onthouden en die ik zeker nog een keer ga fietsen.
Eenmaal weer thuis liepen de kippen van de buren heerlijk bij ons in de tuin te scharrelen.
En heb ik sok nummer èèn op de pennen gezet...
