Het zit er weer op... Deel een

 Zaterdag, 20 augustus. 

De vakantie is begonnen. 

Dit jaar geen dochters mee, maar een schoonzus. 

Waar zal de reis naar toe gaan dit jaar?

Wij plannen nooit wat, we zijn afhankelijk van de wind.  

Het tij voor Vlieland was verkeerd, net als de wind naar Enkhuizen.

Zeilen omhoog en dan maar naar Stavoren. 

Dit jaar hebben we een koelbox aangeschaft. 

Al jaren varen we zonder enige luxe,  maar met de hitte van de afgelopen weken leek dit wel een goede inverstering. 

Zondag,  21 augustus. 

Allemaal prima geslapen.

De reis gaat verder.

Eindpunt werd de Rakken in Woudsend. 

Molen 't Lam.

Molen De Jager.

Ze hebben ook humor in Woudsend.

Maandag,  22 augustus. 

We passeren Sloten en hopen op een slaapplaats bij Nije Trijne. 

Molen de Kaai.

Molen de Reiger.

Helaas het aanlegsteiger ligt vol. 

Er zijn meer mensen die dit een mooi plekje vinden. 

Het word een ander Marrekrite steiger. 

Prima plekje. 

Vogelhut op loopafstand. 

En 's avonds ritselde iets groots in het riet. 

Maar wat? 

We zullen het nooit weten. 

Dinsdag,  23 augustus. 

We zijn gearriveerd in de Weerribben.

Voor ons het mooiste stukje Nederland. 

Het weer was super dus weer om te zwemmen. 

Op dat moment kwam ik er achter dat ik geen zwemspullen bij me had. 

Beetje dom, natuurlijk. 

Met de rubberboot door de smalle kreken gevaren. 

Ringslang. 

Woensdag,  24 augustus. 

In alle vroegte foto's gemaakt. 

Klein geld voor de bruggen wordt schaars.

De Kalenberg weer verlaten, langs Giethoorn en onderweg aan een eiland aangelegd om te slapen.

Donderdag,  25 augustus. 

Vanmorgen vroeg vertrokken eerst door de sluis van Blokzijl. 

Even in de kom aan gelegd en rondje door het stadje gelopen. 

Net voorbij Vollenhove vloog een Roerdomp uit het riet. 

Op de foto klikken dan is hij zichtbaar.

Wind was er weinig dus zeilen met de motor aan en weer uit. 

Het Ketelmeer was als een spiegel. 

Meestal moet je op het Ketelmeer alles goed vast zetten, want het kan er flink spoken.

De Roggebotsluis wordt vervangen door een nieuwe sluis en verkeersbrug. 

Het ziet er momenteel heel armoedig uit. 

Weer een prachtige slaapplek gevonden aan eiland de Smient. 

Vervelend van mooie plekjes bij veel riet zijn de ontelbare muggen. 

Voordat de zon onder gaat word alles hermetisch afgesloten met horrengaas. 

Vrijdag, 26augustus.

Vandaag maar een klein stukje gevaren.

We liggen in Elburg. 

Blijft een mooi stadje. 

Tegenover de haven zagen we een loods met daarop ZandVerhalen. 

Wij naar binnen.

Wat knap dat dit allemaal met zand is gemaakt. 

Aan het eind van de dag hebben we een heel klein buitje gehad.

De eerste week is omgevlogen...

Nog veel te warm...

 Het mooie weer weet van geen ophouden. 

Moet er niet aan denken om sokken aan te trekken. 

Ze kunnen maar af zijn zal ik maar zeggen. 

Tijdens de warmte probeerde deze Libelle ook wat wind te vangen. 

Had dit nog nooit eerder gezien. 

Lijkt net of deze lacht. 

Een Paardenbijter

Ze blijven fascinerend. 

Er zijn zoveel verschillende soorten en kleuren. 

Bessen en zaden worden ondertussen opgegeten door de verschillende vogels. 

 Merel eet de lijsterbes kaal. 

De zonnebloemen zijn ontdekt.. 

Door de Koolmeesjes. 

En door de Groeling. 

Ze kleuren zo mooi bij de Zonnebloem. 

Langzaam komt de herfst in zicht... 

Tis effe wennen...

Vanmorgen werden we wakker van een geluid wat we lang niet gehoord hebben. 

Regen! 

Tot nu toe stelt het weinig voor. 

Je ziet het niet eens op de bodem van een emmer laat staan in de regenmeter. 

Heel anders was het gisteren.

Vochtig warm,  de wandelschoenen aangetrokken en met wandelmaatje op pad. 

Een wandeling vlakbij huis. 

In totaal 12,67 kilometer. 

We passeren diverse dorpjes.

Iedere dorp heeft zijn eigen kerkje. 

We zijn allebei super goed in kaartlezen. Ehum.!

Tekenen met onze vingers de route uit. 

Gelukkig staat op de meeste kaarten,  Hier staat u. 

Hebben we dat tenminste meteen gevonden. 

Staan geregeld even stil om van ons wijdse landschap te genieten. 

En om de wind door onze kleren te laten waaien. 

De wandeling was zwaarder dan de vorigen. 

Het voelde gisteren erg warm en vochtig aan. 

Het egelvoer was op in ons egelhuis. 

Ik helemaal blij,  heb dit hele jaar nog geen egel gezien. 

Helaas was de kip van de buren de gast. 

Ze is meer bij ons dan bij haar zelf thuis. 

Helpt zelfs mee met straten. 

Vandaag een mooie dag om mijn sokken af te breien. 

Heb Soxx Book 2 geleend uit de bieb. 

En kan dan weer ingeleverd worden. 

Het begint hier nu ook te regenen. 

Goed voor de tuin, de sloten...

... en voor deze geit. 

Die had van de week verkoeling gezocht in de sloot. 

Manlief heeft haar uit het water gehezen... 

Tropische temperaturen...

 Wat doe je als de weermannen en -vrouwen een Tropische dag voorspellen.

Je kan natuurlijk binnen blijven met ramen, deuren gesloten en de gordijnen dicht. 

Wandelmaatje en ik verzonnen gisteravond wat anders. 

Zullen we van Makkum naar Harlingen gaan lopen. 

Leuk! Maar dan beginnen we vroeg. 

Om negen uur stonden we klaar. 

Wandelschoenen aan,  flesje water en appeltjes voor onderweg. 

Wat wonen we toch mooi!

De eerste meters hebben we achter de rug en verlaten we Makkum. 

Bij een vorige storm met extreem hoog water is deze bak losgeslagen en in een natuurgebied terecht gekomen. 

Niemand weet nog wanneer hij er weer afgehaald kan worden. 

De schapen zoeken de schaduw op. 

Kijk dit hebben we al gelopen. 

Al kletsend gaan we verder. 

Maken een studie van de diversiteit in schapenkeutels. 

Soms letten we niet op en glijden uit over de natte. 

Soms voetballen we met de droge. 

De pauze benut ik naast het eten van mijn appeltje om de kruipers van de grasaren uit mijn schoenen en sokken te peuteren. 

Zilvermeeuw smikkelt van een Krabbetje. 

De albino Scholekster was er ook weer bij.

En dan ineens het bord Harlingen. 

De Stenen Man. 

We hebben het gehaald. 

In totaal 23391 stappen. 

En 16,32 kilometer. 

229 beweegminuten. 

Een supermarkt op ons eindpunt. 

Heerlijk fris daar binnen en een frisje als beloning. 

Wat was dit weer een prachtige wandeling. 

Ook vanavond bleef de temperatuur heerlijk. 

Onder het mom met fietsen gebruik je andere spieren ook nog een rondje wezen fietsen. 

Via een omweg naar Bolsward. 

Op naar de Broerekerk. 

Naar Gaia of wel Moeder Aarde. 

Zo ziet de aarde eruit vanaf de maan.

Kunstwerk is van de Britse kunstenaar Luke Jerram.

Toen we in het donker naar huis fietsten was het nog steeds heerlijk. 

Nu maar hopen dat er meer van deze avonden komen...