Vanmiddag de fiets gepakt, want de zee die riep ons.
Op naar Harlingen.
Waar heel veel tall ships hebben aangemeerd.
Oude tijden herleven.
Mooi gezicht al die masten.
Prachtig zoals al het touwwerk is opgebonden.
Op de kade een hele discussie of de borstpartij van deze dame wel realistisch was.
Volgens de meeste mannen klopte er iets niet.
Of ze wilden gewoon graag naar deze borsten kijken, dat kan natuurlijk ook.
Deze dame ziet er iets gekleder uit
Wij zijn niet de enige naar wie de zee roept.
De zee roept ook heel hard naar ons zeilmeisje.
Hier vertrekt ze met 2 vrienden naar zee.
Gevalletje loslaten.
Gisteravond op de dijk bij zonsondergang zitten mijmeren dat zij nu aan de overkant van het water in de haven van Terschelling lagen.
En vanavond deden we hetzelfde.
Alleen waren we nu iets vroeger en liggen zij voor anker voor Vlieland.
Zij kunnen niet droogvallen dus hopelijk hebben ze een beter ankerplekje uitgezocht dan deze mensen.
Terug fietsend naar Makkum werden we op nog zo'n mooie lucht getrakteerd.
Deze zomer heeft niet alleen heel veel warmte in zich.
Het houd ook in dat we heerlijke avonden hebben...
