woensdag 8 mei 2019

Een hele uitdaging...

De laatste weken vliegen voorbij.
Ik ben ook erg druk met van alles en nog wat.
De top van 'De Witte Swaen' is af.


Stof voor de achterkant en de vulling liggen klaar.
Er kan gedubbeld worden.


Had laatst het SoxxBook gekocht.
Heerlijk zachte wol en zonnige kleuren uitgekozen.
Nu ben ik zover dat ik aan de hiel moet beginnen.
'Boemeranghiel', nog nooit van gehoord.
Denk dat ik de hulp van een mevrouw op YouTube kan gebruiken.


Ben met de buitenste rand van 't Boerenvrouwtje bezig.
Nog twee lange zijden die gedaan moeten worden.


Als het weer zo blijft kunnen we er nog onder voordat de echte zomer begint.

De zon bestaat nog wel dat hebben we met Pasen gemerkt.


Een paar dagen achter elkaar de fiets gepakt en naar de vogelhut in Piaam gefietst.


Geregeld zien we boven Makkum twee visarenden zweven.
Ze zijn vaak  te zien vlakbij de vogelhut.
Wij hebben ze daar helaas niet gezien.


Toen wij ze zagen vliegen waren ze samen met drie lepelaars.


Het is zo mooi en rustig bij de vogelhut.
Tientallen foto's gemaakt, zal er een paar laten zien.





Als je goed kijkt zie je een ree staan voor het bosje.


Het was Pasen en de Paashaas zat onderweg in het weiland uit te rusten.

En nu is het weer koud en nat.


Tientallen spreeuwen hebben de pindakaaspotten in onze tuin ontdekt.


Het is bijna niet aan te slepen.


Maar wat zijn het fotogenieke vogels.


En zo mooi getekend.


De musjes wachten op hun beurt.


Of eten hun buikjes vol met vogelzaad.


Een nieuwe uitdaging ligt al naast me op tafel.
Heb het pakket al heel lang in huis en moet nu toch echt eens gemaakt gaan worden.


En dan de kou en regen.
Zo zielig voor moeder eend met haar kindjes.
Hoop dat het gauw warmer wordt.
Ook voor manlief en ons zeilmeisje, vanavond beginnen de zeillessen.

Maar nu nog even over de uitdaging.
Ben na 23 jaar 'huisvrouw' te zijn geweest weer aan het werk.
Niet in het beroep waar ik voordat ik stopte werkzaam was en waar ik voor geleerd heb.
Maar ben hulp-verkoopster en wel in een winkel die iedereen kent.
Ik sta namelijk tussen de tompoucen en de rookworsten.
Moet eerlijk bekennen dat ik het weer aan het werk zijn zwaar vind.
Kan merken dat ik ouder ben en dat het opslaan van al het nieuwe toch echt langer duurt dan dat ik zou willen.
Maar ik doe mijn best en hoor vanzelf of ik mag blijven...

vrijdag 19 april 2019

Lijkt wel zomer...

Terwijl de jeugd hier alweer in de vaart aan het zwemmen is.
(Moet er zelf niet aan denken).
Mocht 't Boerenvrouwtje ook even naar buiten.
Ons postzegeltuintje is zo klein dat er niet eens ruimte voor haar is om helemaal languit te kunnen liggen.


Alle blokjes zijn doorgepit.
Alleen de driehoeken en de rand moeten nu nog gedaan worden.


Heb haar ook nog even op haar buik gelegd.


De Witte Swaen is ook gegroeid tot negen blokken.
Nu nog drie dan is de top zo goed als klaar.

De laatste avonden zijn zo mooi dat ik heel wat wandelingen heb gemaakt.

Op de dijk van Makkum heb ik deze foto's gemaakt.


Verscholen in het gras lag deze (Paas)haas.


Deze ganzen waren niet blij met mij als wandelaar en vielen mij net niet aan.


Een hele groep scholeksters.


Vliegend zijn ze ook zo mooi.



Op de zeedijk bij Harlingen heb ik de volgende foto's gemaakt.






Heb ook nog geprobeerd de maan op de hijskraan te prikken.



Nog niet helemaal vol, maar oh zo mooi...

donderdag 28 maart 2019

Even proef liggen...

Het is alweer een poosje geleden dat ik een blogje heb geschreven.
Zit niet stil, maar ben druk met 't Boerenvrouwtje.
Blokje voor blokje ben ik aan het doorpitten.
Hoeveel blokjes moet ik nu eigenlijk nog bedacht ik me vanochtend.
Makkelijkste tellen is als hij ehhh zij op ons bed ligt.



Moet er nog 35.
Schiet dus aardig op.
Dan nog de effen driehoeken en de rand.
Voor de zomer af moet wel gaan lukken.


Zo ziet de achterkant eruit.
De stof is in het echt bruin paisley maar dat komt op de foto niet zo mooi uit.


Deze kat was ook nieuwsgierig hoe alles er vanuit de hoogte uit zag.
Zat in de boom voor ons huis naar de vogeltjes te lonken.
Had niet door dat hij in mijn beeld zat.

Tussendoor slechts één blokje gemaakt voor 'De Witte Swaen'.



Heb er vijf van de twaalf af.
Denk dat ik voor de sassing rode stof ga halen.
Rood, wit en blauw zijn nu eenmaal de kleuren voor aan boord.
Deze quilt gaat mee varen.

Zondag lekker wezen wandelen op de pier en het strand van Harlingen.
De echte 'De Witte Swaen' hebben we niet gevonden.
Die ligt nu vast ergens anders in een dok.


Ook zonder Sail is het aan de kade een klein beetje Sail.


Zo mooi al dat touwwerk en de wapperende Noorse vlag.



De elf fonteinen zijn ook weer aangezet.
Blijf dit toch één van de mooiste vinden.

En als je van de gebruikelijke paden afwijkt kom je de mooiste dingen tegen.


Ik heb al jaren een zwak voor gevelstenen.


En nog een stukje oude poort.

Aan de overkant van de weg staat een boerderij en vanuit ons slaapkamerraam zien we de lammetjes huppelen.





De weg even overgestoken om onze buurkindjes van dichtbij te bewonderen.
Heerlijk toch om tijdens het strijken van de was dit te kunnen zien...