Waar blijft de zomer...

Heb de hele week al ruzie met de computer. Nu eindelijk hulp om toch een berichtje te schrijven.
Ben nog wel druk geweest met mijn lapjes.

Blokje zeven is af.

En blokje acht.

Toen de acht blokken af waren heb ik er twee lappen met vier blokken van gemaakt.

Nu nog in mijn voorraad kijken of ik stof voor de achterkant heb liggen. Dan nog binnenkussens kopen.
Als dat gedaan is hebben we eindelijk mooie kussens op de bank liggen.

Sinds woensdag zijn de zwaluwen er weer. Van de winter is er wel een flink gat in hun nest geslagen dus ze moeten eerst flink aan de gang. Hoop wel dat ze alleen aan de voorkant van het huis blijven, net als vorig jaar. Als ze wel aan de achterkant van ons huis hun nest maken hoef ik de was deze zomer niet meer buiten te hangen en buiten eten kunnen we dan ook wel vergeten.

Hé zeg!! Waar is mijn vrouwtje nou gebleven??

Als die zwaluwen de zomer niet mee naar Nederland hebben genomen ga ik mijn nest wel in deze wasmand maken lijkt zijn vrouwtje te denken. Lekker warm in de bijkeuken.

Maar als de zomer niet komt, dan wordt het vast op deze manier kamperen. Gelukkig waait het niet in huis. De tent kan zonder haringen neergezet worden. Zie wel dat de regenlaarzen klaar staan op tafel.
Noemt men dit nu 'een huishouden van Jan Steen?'

Hoop wel dat we de zon dit Pinksterweekend nog te zien krijgen...

Moederdag...

Twaalf jaar geleden viel moederdag op 13 mei.

Ik weet dat zo goed, omdat om 05.16 uur onze jongste dochter Rozemarijn werd geboren.

Ze was 49 cm lang en woog 3530 gram. En nu is ze groter dan haar moeder en oudere zus.

Deze taart hebben de meiden samen gemaakt. Moet wel opmerken dat ik jullie niks aan kan bieden, want hij is al op. Hij smaakte heerlijk.

Voor de laatste keer traktaties gemaakt. Dertig cupcakes met fondant erop en nog wat kale zijn er vanmorgen naar school gegaan. De trommels zullen wel leeg terug komen.

Kennen jullie de nieuwe koffie kopjes van DE al? De inspiratie voor dit servies hebben ze gehaald uit de kleurrijke klederdracht van Hindeloopen. Je herkent hier de bloemmotieven van de sits.
Op www.hylperheritage.nl kan je meer te weten te komen van dit servies.

Deze mooie broodplank is van mijn oma (misschien zelfs wel van haar moeder) geweest. Je ziet ze bijna nooit met de tekst; geef ons heden ons dagelijksch brood.

Heb eindelijke de stoute schoenen aangedaan en begonnen met doorpitten.

Ben geloof ik wel één uur bezig geweest met dit vierkantje en de steekjes zijn nog niet gelijk.
Al het begin is moeilijk zal ik maar zeggen. Kiezen op elkaar en gewoon doorgaan.
De mevrouw op you-tube deed het voor op het scherm en die ging maar door en door. Zo mooi!!
En ik maar proberen en weer uithalen. Hahaha...

Blokjes maken gaat me heel wat makkelijker af. Dit is blokje nummer zes.

Hé!!! Wat is dat nou??

Onze eenden hebben het hogerop gezocht. Ze zitten hier op het garagedak.
Momenteel is het eindelijk droog en schijnt er een zonnetje. Hoop dat het zo blijft. Moet zo overblijven en als het droog is kunnen de kinderen lekker buiten rennen.
En vanavond moet jongste dochter weer naar zeilles...

Van alles wat...

Het is alweer een paar dagen geleden dat ik een postje heb geplaatst.
In de tussen tijd is er heel wat gebeurt.

De zeillessen van onze jongste dochter zijn weer begonnen. Ze heeft de overstap gemaakt van de eenmansboot naar de tweemansboot.

In de tuin komt er van alles weer op.

Heeft Koninklijke Tichelaar Makkum van 9 t/m 12 mei uitverkoop. Na zo'n 400 jaar stopt dit familiebedrijf met het maken van sieraardewerk. Heel erg jammer dat dit ambacht nu verloren gaat. Op de televisie hebben jullie kunnen zien hoe druk het op Hemelvaartsdag was. Wij waren er ook en hebben deze twee tegels gekocht als herinnering aan de fabriek waar Makkum bekend om is. In het blad Friesland post is een heel mooi artikel over Makkum geschreven.

Zijn de eenden van de oprit verhuisd naar de achtertuin.

En heb ik blokje drie gemaakt.

Blokje vier.

En blokje vijf.
Hoeveel blokken ik in totaal ga maken weet ik nog niet, want mijn bruine lapje zie ik wel heel snel kleinder worden...

Een leeg huis...

Het huis is weer leeg. Meiden zijn naar school en manlief aan het werk.
Nu eerst maar even tijd maken om een blogje te schrijven.

Ik heb er zelf een kop thee en een plak ontbijtkoek bij gepakt. Het blik waar de koek in zit is alweer 30 jaar oud. De koek gelukkig niet.

Pluis is van de week lekker in bad geweest.

Knor natuurlijk ook.

Jongste dochter mocht met dodenherdenking de krans dragen. Normaal is het zo dat kinderen van de drie basisscholen hier in het dorp namens de scholen een krans bij het oorlogsmonument mogen leggen. Dit jaar was er iets met de bezorging van de kransen mis gegaan. Deze liggen nu in Bolsward, Sneek wie weet waar dan ook. Er is toen voor een alternatief gekozen. Op de foto hierboven draagt jongste samen met een jongen uit haar klas de krans van de Canadese Ambassade. De mevrouw van de ambasade loopt achter hen. Naast hen de burgemeester van Súd-West Fryslân de heer Apotheker.

In de Tweede Wereldoorlog is er heel veel gevochten in en rond Makkum. Makkum ligt vlak bij de afsluitdijk. Er is ieder jaar heel veel belangstelling voor de gevallenen.

Aan het eind van de kranslegging zagen de handen van jongste er zo uit. De krans gaf namelijk vreslijk af. Het leek wel of de bladeren rood gespoten waren. En nog niet zo lang geleden.

Mijn quiltje is gedubbeld. Nu eerst op zoek naar de goede kleur quiltgaren. Dan kan ik los.

Heel stiekem ben ik aan een nieuwe quilt begonnen. Had laatst een patroon gezien (chocolatcake and rosesquilt). Ik weet niet meer waar, had het plaatje meteen uitgeprint. De blokjes zijn heel simpel zelf te tekenen.

Maak ze 24x24 cm groot.

Het rekje voor in de keuken schiet ook al lekker op. Manlief heeft het zaag-, frees-, lijm- en schroefwerk gedaan. Nu mag ik aan de gang. Schroefgaatjes vullen en dan met de kwast aan de gang. Op de onderste lat komen nog 3 haakjes.
Ben er nu al helemaal blij mee...

Met en zonder randje...

Wat een heerlijke dag hebben we vandaag.
De temperatuur is goed, de zon schijnt en het waait bijna niet.
En gisteren was het ook al zo'n prachtige dag.
Ik had gehoopt een heel eind met mijn quiltje Jeannet te komen. Maar de televisie hield me van mijn werk.
Vanaf de tafel waar ik altijd aan zit kan ik de televisie niet zien. Dus ik moest kiezen.
Het werd de bank en kijken.

Terwijl de mannen en vrouwen in het glazen huis aan het kletsen waren heb ik toch nog mijn blokjes aan elkaar kunnen stikken.

Hier zie je ze wat beter. Vanavond probeer ik de rand er om heen te maken.

De narcissen hadden zich ook aan gepast aan onze laatste Koninginnedag of te wel Kroningsdag.
Ze hebben een oranje randje...

Een koninklijk tintje...

Bij het hobbyjournaal zat laatst een knipvel waarvan ik dacht; 'Wat moet ik hier nou mee?'

Heb er een kaartje meegemaakt. Want je kan nu eenmaal niet om de aanstaande kroning heen.

Bij  land's grootste kruidenier kwam ik dit pakket tegen. Alles zit erin om Koningssoep te maken. We hebben het vanavond gegeten. En op de vraag; Zal ik het nog een keertje maken? Werd "ja" geantwoord.

De oranje tompouce staat al klaar. Maar die haalt de dinsdag niet.

Sla ik nu niet een beetje door????

Heb nu al 12 blokjes af. Hoef er nog maar vier te maken. En dan kan de boel aan elkaar gemaakt worden.

Een prachtige bos pioentulpen van mijn moeder gekregen.

Deze zijn gelukkig gewoon geel...

En de kleur is Oranje...

We kunnen er niet omheen. Ook bij ons in huis komt langzaam de kleur oranje. Een kleur die we normaal niet zo gauw kiezen.

Op de side-table een heel klein koninklijk hoekje ingericht.

De keizerskroon is een klein beetje beledigd. Al die aandacht die naar een koning gaat. Een keizer is toch veel hoger in aanzien dan een koning??

Jongste dochter heeft vanavond haar tweede fierljeples gehad. De eerste sprongen gingen op het droge. Daarna gingen ze van de kleine schans. Over het water. De afstand die ze gehaald heeft was 3 meter en 67 cm.
De laatste sprong was van de grote wedstijdschans. De deelnemers mochten zelf bepalen of ze deze sprong wilden wagen. De landing zou hoe dan ook in het water zijn. Jongste heeft het gedaan. Vond het heel moedig, want voor mijn gevoel lag er vorige maand nog ijs op de sloten. Thuis gekomen heeft ze lekker lang in bad gelegen om weer op temperatuur te komen...

Heel veel buiten...

De laatste dagen lekker veel buiten geweest. De temperatuur is gelukkig al wat beter aan het worden.

De kerstboom heeft de winter niet overleefd. De takken zitten in de kliko, de stam moet nog in stukjes gezaagd worden.

Jongste dochter heeft donderdag, bij harde wind en ijzige kou, haar eerste fierljeples gehad. Deze keer op het droge.

Als het weer meewerkt gaan ze aanstaande donderdag aan het echte werk beginnen. Maar of we daar zo blij mee moeten zijn???

Zondagochtend zijn we met in totaal 32 kinderen en 21 volwassenen het land in getrokken. Dit doen we ieder jaar. We gaan dan op zoek naar kievitseieren. Niet om de eieren te rapen maar om de nesten met stokjes te markeren. De boer kan dan tijdens het ploegen door de stokjes precies zien waar de nestjes zijn.

Als ik een vogel zou zijn zou ik toch liever een vogel zijn die in een nestkastje zijn eitjes zou leggen. De kievit zit er wat bloot bij.

Ik heb nu in totaal acht blokjes af. Nummer negen schiet ook al lekker op.

Het bloempotje en de bloempjes zitten ook al vast op de stof.

En wij zijn er ook nog steeds, hoor!!

Als het brood niet snel genoeg komt, dan halen we het zelf wel van het aanrecht.
De foto wil niet gedraait worden. Dus niet denken dat ons huis op zijn kant is gevallen.
Zag net dat ik al 152 volgers heb. Wauw!! Wat leuk dat jullie mij volgen. Ik zal mijn best blijven doen om leuke verhaaltjes te vertellen en mooie of grappige foto's te laten zien.