vrijdag 14 december 2018

Haakwerk...

Het haakwerk van mijn hertje is af.
Moet nu alleen nog een sjaaltje breien.
Wat een makkie is.
Zo maar even in de doos met wol duiken.


Vond het heel leuk om met deze kerst Cal mee te doen.
Heel duidelijk patroon en zelfs door iemand die niet kan haken te volgen.
Al mag ik nu niet meer zeggen dat ik niet kan haken volgens mij.


Ben zelfs al met een nieuw geheim projectje begonnen.
Geheim? Want het moeten cadeautjes worden.


De gehaakte sjaal had ik ook mooi op tijd af.
Gisterenochtend meteen om gedaan.
Het was zulk mooi weer dat ik bij me zelf zei;
"wordt het poetsen of fietsen?"
Ik heb toen voor fietsen gekozen.


Prachtig het ijs op de sloot.


IJs op de ijsbaan.


Duizenden ganzen hebben weer bezit genomen van de weilanden om ons heen.
De winter lijkt nu toch echt te zijn begonnen.


Heb ook de top af van kussen nummer twee.
Nu nog de tijd vinden om er echte kussenslopen van te maken.
Wie weet liggen ze dan met de kerst op de bank...

dinsdag 4 december 2018

Eén derde, twee derde...

Nooit geweten dat ik kon haken.
Nooit geweten dat het zo leuk was.
Doe voor het eerst mee met een haak Cal.
Deze duurt drie weken.
Na ieder nieuw deel verdween het vorige deel van het net.
Gelukkig heb ik ze op tijd opgeslagen.
Patroon is nu te koop bij https://sugarysweetdesign.nl/shop.


Neusje zit wel een beetje schreef.
Maar het eerste deel is klaar.
Gauw verder met deel twee.


Twee derde van mijn sjaal is afgehaakt.
Had zes bollen blauwe wol en ben nu met bol nummer vijf bezig.
Lekker werkje voor bij de tv.


Dit is het eerste blok van een nieuw kussensloop.
Moeten in totaal vier blokken worden.
Nog even er liggen twee nieuwe fris gekleurde kussens op de bank...

dinsdag 27 november 2018

Hoef niet alles te kunnen...

Laatst zag ik in de wolwinkel een prachtige sjaal.
Was op slag verliefd.
Eén nadeel hij was gehaakt.
En haken en ik dat is niet zo'n goede combi.


Bolletjes wol zijn er altijd wel in huis.


Dit mooie etui vol met haaknaalden is nog van mijn oma geweest.
Ooit besteld/gekocht bij de Ariadne volgens mij.

Toen begon het gevecht met de haaknaald en de draad.
Lossen en vasten hadden ze gebruikt, dat moest lukken.
Hakend opgezet.
Nog nooit van gehoord?
Gelukkig heb je You Tube.
Filmpje is gauw gevonden.
En dan oefenen...
Hakend opzetten is eigenlijk nog makkelijker dan gewoon met lossen beginnen.


Vaste, losse, vaste, losse, vaste...
Door het internet weet ik nu dat deze steek Ganietsteek heet.
Met ook nu weer de goede hulp van de dames op You Tube is het me na ontelbaarkeer uithalen uiteindelijk gelukt.


Hier een close-up. 
Ziet er best wel goed uit, al zeg ik het zelf.


Ja dan ben je eenmaal aan de haak en als je dan op facebook een groep tegenkomt waarmee je samen dit leuke hertje kan maken.
Geef je je meteen op.
Maar of het het me gaat lukken?
Geen idee...
Ben bang dat het te hoog gegrepen is.
Kan nu eenmaal niet alles kunnen toch?

De sjaal/col moet gauw afgemaakt, want volgens de weersvoorspellingen kan het een hele koude winter worden.


Vanmorgen in het Rasterhoffpark in Sneek al een beetje van de winter geproefd.



Samen met de Schotse Hooglanders heb ik wolkjes geblazen.
Ohhh wat was het koud.
En dan moet de echte kou nog komen...

vrijdag 23 november 2018

Gezellig druk...

Vorige week hadden we onze maandelijkse Bee.
Had deze keer meer gekletst dan steekjes gezet.
Dus moest ik het blokje later thuis afmaken.


Zijn er nu twee van de twaalf af.
Wie weet kunnen we deze zomer in de boot onder deze quilt liggen, moet ik wel even doorwerken...


Bij ons op de bank hebben we een ware slijtageslag van de sierkussens.
Er moeten dringend nieuwe hoezen komen.
Het eerste topje voor kussen nummer één is klaar.
De afmeting van de kussens wordt 60x60 cm.


De kou levert bijna iedere morgen de mooiste beelden op bij het openen van de gordijnen.
Geniet van de opgaande zon en van alle vogels.


In onze postzegeltuin hebben we gemiddeld zo'n 40 mussen op bezoek.


Kilo's vogelzaad en tientallen vetbollen gaan er doorheen.


Met soms een prachtige bezoeker...

dinsdag 13 november 2018

Dat werd wel eens tijd...

Het is al een poosje geleden dat ik bij Miranda, van Hobbyshop Fugeltsje, een heel leuk doosje heb gekocht.
In dat doosje zaten templates en papiertjes om in totaal negen Baby Brimfields te maken.


Leuke stofjes uit eigen voorraad gepakt.
Met een hoop gepuzzel kreeg ik er precies vier Brimfieldjes uit.


Nu alleen nog op zoek naar een mooi stofje voor de achtergrond.
Kan ik er een klein kleedje of kussensloop van maken.

Het was even zoeken op mijn blog, maar volgens mij heb ik op 25 oktober 2015 voor het laatst een stukje geschreven waar de advent animals in voorkwamen.
Negentien van de vijfentwintig borduurtjes waren klaar en daar is het toen bij gebleven.
Momenteel komen langzaamaan de kerstspullen te voorschijn in de winkel.
En bij mij deze borduurtjes.
Dit jaar moeten ze maar eens af komen.


Odette Owl.


Ethan Elephant.


Ping Panda.


Alistair Alligator.


Deborah Donkey.


Rudolph Reindeer.

Met borduren alleen heb je er nog niks aan.
Nu verzinnen wat ik er verder mee ga doen...


Hier liggen ze alle vijfentwintig...

dinsdag 30 oktober 2018

Het kan net, of eigenlijk net niet...

Vanmorgen ben ik op de knieën gegaan.
Ging niet eenvoudig.
De zolder moest eerst ontruimd worden.
En is eigenlijk nog te klein.
Gisteravond met manlief aan het passen en meten gegaan.
Duimstok erbij, meten, meten en nog eens meten.
Toen we naar bed gingen lag 't Boerenvrouwtje precies zoals we het wilde.


Moet geen grotere quilts maken, want dan mag ik wel een zaaltje gaan huren.


Het rijgen is gebeurt.
Nu alleen nog quiltgaren halen.
Het belooft een zeer strenge en koude winter te worden.
Geen straf dus om juist deze winter deze grote quilt te mogen quilten.


Had ergens op een foto een heel leuk speldenkussentje gezien.
Zo eentje wilde ik ook wel, want zo heel veel speldenkussens heb ik ook weer niet.
Simpel om te maken maar ohh zo'n leuk resultaat.


Vrijdag hadden we onze maandelijkse bee.
Ja, wat neem je dan mee als wat je af wilde hebben ook echt af is.
Ligt natuurlijk genoeg wat ooit afgemaakt moet worden.
Maar had ook nog een jelly roll liggen van, Ahoy Me Hearties.
Voor een quilt aan boord, ooit.
Daar een eerste blokje van gesneden.
Teveel gekletst, want zaterdag heb ik heb verder afgemaakt.


Zaterdag ook naar Harlingen.
Daar werd door Prinses Margriet het expeditieschip van Willem Barentsz gedoopt.
Ze kreeg de naam ''De Witte Swaen".
Ook een mooie naam voor mijn nieuwe quilt.

 

Van de week hoorde ik dat je de rozen nu moest snoeien.
Die van mij staat nog vol in de knop en in bloei.
Laat haar lekker staan zoals ze er nu bij staat.


Had een poosje terug in het tuincentrum een 'kruidje roer me niet' gekocht.
Echt jeugdsentiment.
Staat nu in bloei met een prachtig bloempje.


Ineens is de zomer omgeslagen in herfst.
Nachtvorst, regen, harde wind.
Normaal komen de eenden in het voorjaar langs om eten.
Deze keer staan ze veel eerder kwakend voor de deur.


Roodborstje is weer gesignaleerd.


En kan het vogelvoer in grote hoeveelheden weer aangesleept worden...

maandag 22 oktober 2018

Een echte race, nog één race en nog één...

Zaterdagochtend even naar Harlingen.
Daar is iets te doen.


De vissersvloot ligt rustig in de haven.


Boven de pier steken heel veel zeilen uit.


De potvis fontein vind het allemaal best.


Op het water is het lekker druk.


Zo'n 73 schepen doen mee met de 25ste Kuiper Brandarisrace.


Ons zeilmeisje en haar vriend varen mee op de linker boot, die de zeilen nog moet hijsen.


Met z'n allen op weg van Harlingen naar Terschelling.
Het was koud maar een prachtige wedstrijd.
Onderweg hebben ze zeehonden en bruinvissen gezien.

Terug naar mijn auto, wandelend op de pier, nog wat plaatjes geschoten.






Op naar de volgende race.


Deze drukte was vanmiddag in Workum.


Over het water galmde "En nou oprotten".
Een pistoolschot.
De start van de Strontrace.
Hier jagen sterke mannen het skutsje van Makkum.


'De Zes Gebroeders'.


De wedstrijd gaat van Workum over het IJsselmeer via de Oranjesluizen in Amsterdam naar Warmond.
Daar wordt de stront gelost die ze voor de wedstrijd in Workum aan boord hebben gebracht.
Dan rusten ze verplicht een uur en beginnen aan de terugtocht.


Je moet het maar durven, zo onder zeil over It Soal.


Er hoefde dit jaar weinig geboomd worden, de wind stond gunstig.


Maar goed ook, want deze vaarboom haalt de finish niet.


Toen alle schepen vertrokken waren ook even langs deze fontein gegaan.


Het water spuit uit de poten als teennagels.

En dan mijn eigen race.


Vrijdag hebben we onze maandelijkse bee en dan wilde ik graag alle blokjes van 't Boerenvrouwtje af hebben.
En dat is vandaag gelukt.


Nummer 4 Basket Weave.


Nummer 47 Homemaker.

Er moet nu nog een bruine rand omheen en dan is de top echt helemaal klaar...