dinsdag 27 juni 2017

Baken in Zee...

Voor moederdag kreeg ik van ons zeilmeisje en haar vriend de Quilt & Zo nummer 45.
Moest meteen op pagina 68 en 69 kijken, want als ik ooit een quilt voor hem zou maken moesten het deze kleuren worden.
Zoek maar een mooi patroon uit, wie weet maak ik ooit een quilt voor je, vertelde ik hem.


Het patroon Storm at Sea vond hij erg mooi maar om precies dezelfde quilt te hebben als 'zijn zeilmeisje' dat wilde hij niet.
Samen met manlief is hij achter de computer gaan zitten en met auto-cad aan het ontwerpen geslagen.
Alles werd me daarna digitaal aangeleverd.
Ook de hoeveelheden stof.


Die hebben de heren besteld bij Lohuis-tijhuis.
Zelfs telefonisch overleg gehad met de verkoopster over de stofkeuze.
Ze lieten er geen gras over groeien.
Nu moest ik wel aan de quilt beginnen.


Eigenlijk wil ik eerst mijn Pickle Dish Delight afmaken.
Maar één blokje maken om de kleuren goed te zien dat kon toch wel.
Oeps, het zijn er een paar meer geworden.


Het is ook zo'n leuk patroon.


Kan gewoon niet stoppen.


De eerste baan is af.


Er volgen er nu nog zeven.
Baan twee schiet ook al op.
Ben bang dat het heel snel gaat, het is zo leuk om te maken.
Maar 1 juli, zijn 18de verjaardag, dat lukt me echt niet.
Naam voor de quilt is ook al verzonnen.
"Baken in Zee".
Beide zeilers hopen in de toekomst samen de zee te bevaren.


Moeder merel is ook nog steeds in de tuin.
Drie jongen heeft ze nog.


De kersen in ons kersenboompje vind het hele gezin erg lekker.


Ben bang dat er voor ons niks aan blijft hangen.
Ik zag net dat ze ook al aan onze rode bessen zijn begonnen.
Denk dat de aardbeien ook op zijn voordat wij ze eetbaar vinden.
Maar dat geeft niet laat ze maar lekker eten...

vrijdag 9 juni 2017

Een kraker in de garage...

Er zit een kraker in onze garage.
Boven op de tl-balk.
Is een heel mooi plekje.
Warm, droog en geen last van katten.


7 mei 2017


Slimme merel ben ik hé!!


27 mei 2017


30 mei 2017


2 juni 2017


4 juni 2017


De route naar het nest.


Nog één klein sprongetje en ze is binnen.


8 juni 2017

Het nest is vandaag leeg.
Nu op zoek naar de kuikens.






Zeer fotogeniek zijn ze.
En gelukkig is er genoeg te eten in de buurt.



De eerste nacht buiten de veiligheid van de garage zit er op.


Een nacht met onweer en heel veel regen.
Gelukkig zijn twee van de jongen nog in de tuin.
Maar waar de overige, twee of drie, zijn hebben we geen idee.


En voor alle nieuwsgierigen naar het cijfer van de tas uit mijn vorige blogje.
Het is een 9,2 geworden.

maandag 29 mei 2017

Mam heb je tijd? En kan je...

Een paar weken terug kreeg ik een app-je van ons zeilmeisje met de vraag:
Mam heb je tijd? En kan je...
Altijd weer spannend wat deze vragen inhouden.
Ik app-te 'Ja, natuurlijk'  terug.
Thuis kreeg ik te horen wat er achter deze vraag zat.
Er moest voor school iets ontworpen en gemaakt worden.
Iets wat nog niet bestond!!
Voor mensen die van uitvinden/ontwerpen hun vak hebben gemaakt al een onmogelijke vraag.
Laat staan voor jeugd van 15 of 16 jaar.
Maar samen met haar vriendin/klasgenootje was het gelukt.
Kreeg een prachtige met de hand getekende schets in mijn handen gedrukt.
Met mondeling nog wat uitleg erbij.
Stof, garen, rits en wat er verder allemaal nog meer nodig was had ik wel in huis.
Mijn machinepark voor het eerst sinds tijden weer eens op tafel.
En aan de slag gegaan.






En dit is het eindresultaat geworden.
Een rugzak met een los kussen erin.
Voor dagen dat de lessen vreselijk vermoeiend (of saai) zijn.
Even uitrusten met het hoofd op je rugzak.


Met een vakje aan de voorkant.



Verstelbare banden aan de achterkant.


Binnenin een vak waar het losse kussen achter zit.
En nog een los vakje voor je sleutels.


Zonder kussen is de rugzak ook prima te gebruiken.


Van mijn vriendin Hannie had ik laatst een zakje met allemaal labels gekregen.
En deze past hier heel mooi op.

Morgen hebben beide meiden de presentatie van hun zelf ontworpen project.
Met een beetje hulp van moeders kunnen ze zelfs het prototype laten zien.
Nu maar hopen dat de leerkracht er net zo positief over is als wij...

dinsdag 2 mei 2017

Je ziet het gewoon groeien...

De meivakantie zit er weer op.
Iedereen is weer naar school en werk.
Een vreemde meivakantie, want er zat geen dag van mei in.
Veel op stap geweest.
Boot ligt weer in het water.
Stukje wezen varen.


Maar ook...
Lekker veel steekjes gezet aan Pickle Dish Delight.


Je ziet de quilt gewoon groeien...

woensdag 12 april 2017

Even tussendoor...

Ja, wat doe je als 'ons zeilmeisje' ineens een tablet heeft.
Een tablet helemaal bloot, zonder beschermend hoesje.
Dan moet er een hoesje gemaakt worden.
En wel een hoesje wat bij ons zeilmeisje past.


Een vrolijk stelletje saampjes aan het zeilen.

De achterkant heb ik gemaakt met hexagonnetjes.
Weet nu meteen dat hexagonnen verslavend zijn!


Pfff... Gelukkig de tablet past erin.


Van mijn quiltjuf/quiltvriendin Miranda, van hobbyshop het Fûgeltsje, kreeg ik pakketje in mijn handen gedrukt met het verzoek dit te maken en kritisch de beschrijving te volgen.
Dit heb ik gedaan en het geheel ligt nu klaar om bij haar afgegeven te worden.
Met slechts een paar kleine wijzigingen in de beschrijving.
Super leuk om te maken, mee te pronken en binnenkort bij haar in haar winkeltje.
Meer daar over in een volgend blogje...

maandag 27 maart 2017

Een quilt af betekent...

In mijn vorige blogje liet ik zien dat de quilt voor mijn oudste dochter af is.
Al hoewel ze nog lang niet jarig is, slaapt ze er al lekker onder.
En als een quilt af is mag je aan een nieuwe beginnen, toch??
Het patroon Pickle Dish Delight uit Today's Quilter is het geworden.
Had laatst een layer cake gekocht van de serie Pondicherry van Moda.
Met nog wat extra meters in de kleuren rood, blauw en beige zag ik het helemaal zitten.
Dus ging de schaar er in.


De kleuren zijn in het echt veel mooier.


En als het dan zo'n mooie zonnige dag is als vandaag, dan moet ik het gewoon in de tuin laten zien.


Even een foto van dichtbij.

Heb de volgende blokjes al weer klaar liggen om te gaan maken.
Zo leuk om te maken, 
Ben bang dat ook dit een verslavend werkje is...

maandag 13 maart 2017

En dan zomaar ineens...

Vrijdag zou ik eigenlijk naar Supergoof gaan.
Maar helaas moest ik dit uitje afzeggen.
Gelukkig wilde Miranda dolgraag voor mij in de plaats gaan.
Met ons gezin stapte ik die dag op de Tiger, sneldienst, op naar Terschelling.


Met de voeten nog maar net aan wal liet de lucht al zien dat het een prachtig weekend beloofde te worden.


De Brandaris.


Genietend van het uitzicht.


Op donderdag heb ik de laatste steekjes gezet aan de quilt voor oudste dochter en kon deze ook mee.


Een actie foto van mij.


Meegenomen achter op de fiets om te proberen er een mooie foto van te maken.


Het hele gezin hielp mee met zoeken van het juiste plekje.


Nu nog uitzoeken welke foto het mooiste is.


Oudste dochter was heel blij dat haar quilt mee was.
Ze heeft er al heerlijk onder geslapen.
Eigenlijk zou ze hem 26 september, op haar 21ste verjaardag, krijgen.
Maar laat haar er maar een paar maanden eerder van genieten.


Ver gezichten.


Water trekt altijd.


Naast fietsen hebben we heerlijk over het strand gewandeld.


Er lag een dode bruinvis op het strand.
Altijd vervelend om naar te kijken.


Schelpen, krabbetjes, kwallen, drijfhout... alles wordt bekeken.


Zondagavond pakten we de Ms. Friesland om half zes om weer naar de vaste wal te varen.


Met de maan schijnend over de Waddenzee genieten we na van het fijne weekend.

We komen hier zeker nog heel wat keren terug.

Zaterdag was ons zeilmeisje met haar vriend naar de open dag van Maritiem Instituut Willem Barentsz.
Het duurt nog iets meer dan twee jaar tot het zover is dat ze de stap naar studeren gaat maken.
Maar de keuze is zo goed als zeker gemaakt.
Het wordt Ocean Technology hier op Terschelling.
Het zal een hele verandering zijn voor ons allemaal en vooral het idee van 150 dagen achter elkaar stage lopen, dus ver weg van huis, zal niet makkelijk zijn.
Maar als dit haar roeping is dan gaan we ervoor...