maandag 9 september 2024

Mooie plekjes in Nederland...

Er is heel wat afgelopen de laatste tijd.
Het weer werkte natuurlijk ook goed mee.

De waterval bij Loenen.
De grootste waterval van Nederland. 



Natuurlijk niet zo spectaculair als de watervallen die ons Zeilmeisje en haar vriend ons lieten zien op de foto's van hun vakantie in Noorwegen.

In het bos zijn al heel veel paddenstoelen.





De hekjes bij de waterval zijn zo mooi gemaakt.


Zo leuk dat sommige plaatsen eigen straat putten hebben met de plaatsnaam erop.


En ook tijdens deze wandeling lag er een paar wandelschoenen in de berm.
Wat is dat toch met die wandelaars?


Een andere dag waren we naar Nunspeet.
Bij Stitchers Inn heel veel lapjes uitgekozen.


Gekregen voor mijn verjaardag.
Ik heb al een idee waar ik ze voor ga gebruiken.
Daar in de omgeving natuurlijk wezen wandelen.

In het Speulderbos. 
Een wandeling naar het Solse Gat. 


Volgens de legende is op deze plek een klooster verzonken. 
Een klooster met heel veel torens. 
De overste en alle monikken hadden hun ziel aan de duivel verkocht. 
Midden in de nacht hielden ze een zwarte mis met alle heksen en spoken. 
Eeuwen geleden in een stormachtige nacht verdween met één donderslag het klooster de grond in. 
Rond midden nacht kan je de klokken nog horen luiden. 
Moet je wel heel goed luisteren.


Vlakbij is ook de schaapskooi van Ermelo. 


Het was die dag zo warm dat de schapen binnen bleven.


Op bijna alle knooppunten van het hek zat een Libelle.
Blijf ze indrukwekkend vinden.

Weer een andere dag zijn we even op en neer van Workum naar Hindeloopen gelopen.
En na het eten van een ijsje weer terug.



Onderweg werden we goed in de gaten gehouden door deze jonge vogel.


Buizerd.

Het bleef mooi weer, de wandelschoenen weer aan gedaan.
Deze keer in omgeving Lauwersoog.


Vogelhut Jaap Deensgat.


Boerenzwaluw.


Tapuit.

Zout water blijft trekken.


 Haven van Lauwersoog. 


Materieel van de visser lijkt wel een stilleven.


Fiskersfrou. 
Monument als eerbetoon aan de vrouwen van Paesens-Moddergat die na de ramp van 1883 voor de zware taak stonden: zorg voor de kinderen en rond zien te komen van een karig inkomen. 



Wat is het hier mooi wonen.


Voetstappen van wandelaars die het Wad zijn overgestoken naar Schiermonnikoog.
Heb een paar oude wandelschoenen bewaard om ooit zelf ook deze oversteek te hopen te maken...

dinsdag 20 augustus 2024

Lijkt wel BINGO...

 Zondag een fietsroute in Gaasterland gefietst.

De route komt uit het boek: de 100 mooiste E-bike routes.

De route is aangegeven met knooppunten.

Je kan natuurlijk beginnen waar je maar wilt.

Wij begonnen bij nummer 94 in Koudum.

De auto daar geparkeerd.



Kerk van Molkwerum.



Bij het haventje van Laaxems onze boterham opgegeten.
Ons zorgen gemaakt over de donkere wolken.
We zouden het toch droog houden?


Klokkenstoel Mirns.



We kwamen in Mirns te weten dat er ook een stenenroute Gaasterland bestaat.


Glooiend landschap.


Kerktoren van Nijemirdum. 


Kerk van Oudemirdum. 



De Gaaikemabank bij Oudemirdum. 
Herinnert aan de strijd voor het behoud van de Gaasterlandse bossen. 


Kerk van Sondel. 


Travalje in Sondel.
Stond jarenlang bij de smidse in Wijckel en verhuisde later naar de smederij in Sondel. 
In 1994 werd de hoefstal op het pleintje bij de kerk officiëel geopend.


Kerk van Wijckel. 


Raadhuis van Balk. 


Kerktoren van Harich. 



Terug in Koudum zagen we dit monument.
"Een stoombootramp,  die aller gemoed met deernis vervulde"
Bij deze ramp in 1877 kwamen 14 van de 43 opvarenden om het leven. 
Twee kwamen uit Koudum. 

Tijdens het fietsen van knooppunt naar knooppunt kwamen we er achter dat heel veel mensen op deze manier hun routes fietsen.
Zo nu en dan leek het wel BINGO.
Dan hoorde je van alle kanten het knooppunt nummer geroepen worden.



Deze keer geen vogels gefotografeerd, alleen deze Heidelibel.


Ben eindelijk weer met lapjes in de weer.
Patroon had ik al jaren in huis.
Charming Chickens heet het.
En na twee weken op de kippen van ons zeilmeisje gepast te hebben ook wel een passend thema.
Twee weken werd er geen ei gelegd, nu zijn ze thuis en ja hoor! Daar lag het eerste ei.

Toen vriendin, Cora vroeg of ik ook sokjes voor premature baby 's in het Wilhelmina Kinderziekenhuis wilde breien kon ik natuurlijk geen nee zeggen.
Lapjes weer aan de kant.
Bolletjes wol genoeg in huis.
Ik brei ze met Drops Alpaca.


Grote sokken zijn makkelijker te breien dan dit ieniemienie maatje.
Nu gauw de andere sok breien.
Stiekem wel erg leuk om te maken.


Gisteravond de blauwe supermaan ook gezien?
Rood gekleurd door de bosbranden in Canada...