Een kwart...

Mijn klassieke sampler quilt schiet al lekker op.
Niet zo moeilijk natuurlijk als hij uit maar twaalf blokken bestaat.

Kaartentruc.

Tuinpad.

De pot met vogelpindakaas is ook al voor een kwart leeg.

Dit koolmeesje eet de pot niet in zijn eentje leeg hoor!
Hij heeft hulp van wel tien musjes.
Na een zomer geen vogeltje in de tuin te hebben gezien ben ik blij dat deze gezellige kwetteraars onze tuin weer hebben gevonden...

Laat maar waaien...

Terwijl het buiten echt herfst is heb ik binnen de eerste quiltsteekjes aan mijn storm gezet.

Zijn nog niet mijn mooiste steekjes.

Om alleen onder mijn storm te kruipen lijkt me zo nu en dan een beetje te warm.
Had nog een jelly roll van Petite Prints liggen, die nodig uit de kast moest.
Patroon uitgezocht en ik ga deze klasieke sampler er mee maken.

Tulp.

Eerste blokje is af. De blokken zijn heel wat groter dan van de dear Jane. Ook weleens fijn.

Terwijl de rest van het gezin aan het werk, naar stage of school was en de zon nog lekker scheen zat ik graag in de tuin. Niet alleen kunnen jullie hier zien. Weet niet waar ze allemaal vandaan kwamen...

Maar ze houden in ieder geval van gezelligheid.

Gezellig was het ook bij Stitchers Inn in Nunspeet.
Wat een leuk winkeltje is dit en natuurlijk kom je daar niet met lege handen vandaan.
Ga er zeker nog een keertje heen.
Het is niet eens zo ver omrijden als we naar mijn schoonmoeder gaan.

Van de week ontving ik dit leuke kussentje en borduurpakketje om een pompoen te maken.
Had de give away bij Carin gewonnen.
Leuk hé...

Blokje om zeilen...

Een tijdje terug kreeg ik van Miranda (http://hobbyshopfugeltsje.blogspot.nl) een heel lief stofje.
Met het verzoek een patchwork blokje te maken van 15x15 cm waar dit stofje in verwerkt is.
Patroon maakte niet uit en de overige stofjes mocht ik ook zelf uitzoeken.
Dit vroeg ze niet alleen aan mij, maar aan al haar cursisten en quiltvriendinnen.
Nu had ik natuurlijk gewoon een bestaand patroontje kunnen pakken, maar ik wilde graag iets origineels. Iets wat echt bij mij hoorde.
Potlood en papier gepakt en aan het schetsen geslagen.

Terwijl Paul tegenover mij aan tafel aan het werk was en mij zo zag ploeteren en hoorde zuchten was hij toch wel erg nieuwsgierig waar ik mee bezig was.
Ohh, daar kan ik wel wat mee hoorde ik hem zeggen. Hij schoof zijn werk aan de kant en startte Auto-Cad op en begon te tekenen.

Dit is het blokje geworden.
Met z'n allen aan tafel meteen een naam voor het blokje verzonnen.
Het werd; blokje om zeilen.

Nu de uitleg bij dit blokje.

Vandaag precies 24 jaar geleden doopte ik onze boot, Ronja.
Het dopen ging niet meteen goed. Heb drie keer de fles tegen de boot gegooid en de fles bleef heel.
Mijn vader heeft het toen van me over genomen en in één gooi was de fles kapot en de boot gedoopt.

Dit was onze eerste vaartocht.

En zo varen we tegenwoordig rond.

Vandaag precies 23 jaar geleden zijn Paul en ik getrouwd.
Natuurlijk vanaf en op het water.
Het rood in het blokje is bijna dezelfde kleur rood als van mijn trouwjurk.
Al lijkt mijn jurk hier op de foto meer oranje-bruin.
Heb blauw in het blokje gebruikt, omdat ik bijna altijd in het blauw gekleed ben.
En het witte stofje met de tekst is het stofje van Miranda.
Wat ook heel goed bij mij past, want er staan bakrecepten op.
Ga zo ook weer de keuken in om een lekkere taart te bakken.
Dat hoort nu eenmaal bij zo'n dag...

Quiltsnoepje...

Heel lang geleden had ik een pakketje gekregen om een quiltsnoepje (naaitasje) te maken.

Vandaag moest het er maar eens van komen.
Heel leuk om te maken. Snap niet dat ik het zo lang heb laten liggen.
Heb er meteen een afvalbakje (voor de draadjes) bij gemaakt.
En als er dan toch snoepjes gemaakt worden, dan ook maar eentje om echt op te eten.
Een cake met appel.
En.
Hij is heerlijk...

Top...

Gisteravond de laatste steekjes van de rand gezet.
De top van mijn Storm at Sea is nu klaar.
Nu kan ik de achterkant gaan maken. Word van diverse stofjes gemaakt.

Zo ziet de rand er nu uit.

En zo de quilt in zijn totaal.

Even kijken of hij leuk staat op zijn toekomstige plekje. Op het bed van ons zeilmeisje.
Moet hard aan het werk. Op 13 mei word ons zeilmeisje 15 jaar en dan moet hij af zijn.

Dit is een ander zeilmeisje. Deze werd zondag alweer 52 jaar.
Tijd om te vieren had ik echter niet.
Ik zat op het water om ons eigen zeilmeisje en haar zeilmaatjes te fotograferen.

Er stond een lekker windje, zo'n windkracht 4.

Er werd druk geoefend op de start van een zeilwedstrijd.

Wat soms wel een rommelig plaatje gaf.
Met vaak gespannen gezichten.
Maar die hou ik lekker voor hen- en mijzelf.

De zomer loopt nu langzaam op zijn eind.

Heb de herfst alvast in en bij huis gehaald...

Van grote hoogte...

Dagenlang had ik de familieleden laten weten dat ik deze zaterdag dolgraag naar de Visserijdagen in Harlingen wilde gaan. Niet dat ik zo nodig vis wilde eten. Maar er staat daar een reuzenrad.
En daar wilde ik dolgraag in. En dat is gelukt!!

Wat een mooi uitzicht heb je vanuit zo'n gondel.
We konden Vlieland en Terschelling gewoon zien liggen.
En met een beetje fantasie zelfs ons eigen huis.

Natuurlijk hebben we ook heel veel vissersboten en vis gezien.
En geroken natuurlijk...

Een beetje dom, nou een beetje...

Vroeger stond op school heel vaak onder mijn proefwerken; Alles wat je geschreven hebt is waar. Helaas is dit niet het antwoord op de vraag. Volgende keer de vraag beter lezen.
En nu moet ik bekennen dat ik het boek van de dear Jane helemaal niet heb gelezen. Zonder het open geslagen te hebben zag ik al dat het in het Engels was geschreven. Laat maar dacht ik bij mezelf. Ik heb aan de patroontjes van de blokjes meer dan genoeg.
Vreselijk dom natuurlijk. Weet ik nu ik alle blokjes af heb.

De breedte van de sassing heb ik dus ook gewoon uit mijn dikke duim gezogen. Ik vind 15 mm wel een mooie breedte dacht ik op een avond. En zo ben ik aan de slag gegaan. Tot dat er meer en meer blokjes gemaakt werden. En ik me ook ging verdiepen in de punten. Toen sloeg de paniek toe. Oeps mijn sassing is 2,5 mm te breed gemaakt. Nu passen de punten niet...

L-13 Harvest Moon.

Dit is mijn laatste blokje. 

En de punten die komen er dus niet!!!

Maar aangezien die wel heel erg mooi zijn. En ik die toch wel heel graag wil maken heb ik ook al een oplossing gevonden. Ik ga de punten gewoon maken. In de kleuren roze en rood. En dan maak ik deze quilt gewoon nog een keertje. In het roze en rood. Nu niet meteen hoor! Deze moet eerst een mooie brede strook krijgen. En dan ga ik haar quilten.

Ik weet nu dat ik alle blokjes kan maken. Wordt vervolgd. Ooit...

Eigenlijk zou ik nu de rand langs mijn Storm at Sea gaan maken. Deze quilt moet als eerste af.
Maar gisteren hadden we (mijn quiltvriendinnen en ik) onze maandelijkse quiltdag en dan neem je een handzaam werkje mee.
Het is dit blokje van  mijn Gossip in the Garden geworden...

Gouden zeemeermin...

De visserijdagen bij ons in Makkum zitten er weer op.
Het begint altijd op vrijdagavond met het bekend maken van de Zeemeermin en Neptunes.
Iedere keer weer spannend wie het deze keer mogen zijn.
Het best bewaarde geheim van Makkum. Hihi... En dat is erg lastig in een dorp.
Op zaterdag een programma waar water en vis in centraal staan.

Wat hebben we een super weer gehad. 

En een hoop bezoekers.

Hopelijk heeft Harlingen dat volgende week ook met hun visserijdagen. 

Zal duimen voor mooi weer.

De top van mijn Storm at Sea begint al een hele quilt te worden.
Van de week stof voor de rand, de bies, de achterkant en vulling gekocht.
Nog even en ik heb ook 'eindelijk' iets af.

Vandaag is er een dame met zeebenen zestien jaar geworden.
Heb ik dit kaartje voor gemaakt. En is goedgekeurd...

L-12 Sally's Pride.

M-13 Lynette's Diamond.

Mijn dear Jane schiet ook al lekker op.

Hoef nog maar één blokje en dan zijn alle 169 vierkantjes af.

En dan moet ik jullie nog wat bekennen.

Maar dat komt in het volgende blogje...

Rustig vaarwater...

Heb weer een stukje van mijn 'Storm at Sea' af.

Nog één rij met blokken komt er aan en dan heeft hij de juiste lengte.

En die blokken heb ik al voor een groot gedeelte af.

De laatste week van de schoolvakantie houd ook in dat de zwem-4-daagse gehouden word in Witmarsum.
Ons zeilmeisje deed dit jaar voor de achtste keer mee. Haar voorraadje met medailles is daarom weer met eentje aangevuld.

En dinsdag gingen we met z'n allen het water op...

Niet met onze eigen boot deze keer.

Zoveel schroefwater maken wij niet.

Terschelling laten wij links ehhhh rechts liggen.

De dubbele rode vlag op Vlieland. De reden waarom we vandaag met de veerboot zijn en niet met onze eigen boot. Deze vlaggen houden namelijk in dat de haven vol is. En vol houd in echt vol. Kan niemand meer bij.

We klimmen omhoog naar de vuurtoren.

Om natuurlijk vanaf het hoogste punt het eiland en het water te bekijken.

Het was een warme maar bewolkte dag en liepen we met z'n viertjes op een gigantisch breed strand.

Waar een gedicht in het zand was geschreven door het profiel van autobanden.

Twee jaar terug lagen wij hier ook tussen, voor anker. En hebben alleen naar het eiland gezwaaid.

We pakken om vijf uur de boot weer terug richting Harlingen.

En zien tot onze verbazing dat de beide rode vlaggen verdwenen zijn.
Er zijn weer ligplaatsen in de haven!
Helaas hebben we nu geen vakantie meer om dezelfde avond meteen weer terug te varen.
Maar terug komen we zeker een keertje.
Het eiland is te mooi om van een afstandje te bekijken of om maar één dagje rond te fietsen...