donderdag 17 november 2016

Veel van het zelfde...

Als je met langdurige projecten bezig bent, wordt het veel van hetzelfde.
Dat denk je als je als je aan het schrijven van een nieuw blogje begint.
Maar eenmaal bezig valt het gelukkig wel mee.


Er zitten nu al 120 blokjes aan elkaar.
Nu nog 40 maken.
Eigenlijk maar 36, want ik ga gewoon verder en er zijn er alweer een paar af.


Het randje per week begint al een giga lap te worden.
Nog een paar weken en het jaar en dus ook het randje zitten er weer op.


December is geborduurd.


In de buurt is er een overschot aan appels en peren.
En als ze het aanbieden zeg ik geen 'Nee'.
Meteen de keuken in om appelcompote, stoofperen en kweeperenjam te maken.


En natuurlijk mag een appeltaart ook niet ontbreken.


Het konijn heeft nog steeds geen manieren.
Springt 's avonds op tafel om de laatste druppels thee op te likken.
Wel uit de enige mok waar suiker in zit. 
De andere laat hij staan.


Eindelijk ook naar het quiltcafé in Harlingen geweest.
Had al zo vaak beloofd om langs te komen.
Dames het was reuze gezellig en ik kom zeker vaker langs.

De ferknipte froulju zijn afgelopen vrijdag ook weer gezellig bij elkaar gekomen.
Deze keer bij Grietje.
Veel gekletst, gelachen en ook nog wat steekjes gezet.
Helaas geen foto's maar er is weer heel wat moois gemaakt de afgelopen weken.


En afgelopen maandag bij Miranda, hobbyshop Fûgeltsje, workshop appliceren gevolgd.
Heb een hoop geleerd en thuis het patroon afgemaakt en er een omslag voor schrift/boek van gemaakt.
Het vorige blogje was een poosje geleden, maar in de tussentijd heb ik niet stil gezeten dat weten jullie nu...

zaterdag 5 november 2016

Echt herfst aan het worden...

Terwijl het buiten steeds vroeger donker aan het worden is.
Ga ik lekker verder met mijn blokjes.
Honderd twaalf zijn het er al.


Nog maar 48 te maken!!


Heb weer eens een kaartje gemaakt.


Afgelopen dinsdag heb ik mijn vriendin en haar handwerkgroepje leren appliceren.
Super snelle creatieve leerlingen waren het.
En als bedankje kreeg ik deze leuke cadeautjes.

Tegenover ons huis staat een eik.
En als ik op onze slaapkamer voor het raam sta te strijken verveel ik me geen moment.


Een winterkoninkje.


Een roodborstje.


Twee houtduiven.


Het is een heel goed jaar voor de vogels, zo vreselijk veel eikels zitten er in de boom.
De eksters eten hun buikjes vol.
De Vlaamse gaai komt ook geregeld langs maar wil niet op de foto.


Deze foto wil ik jullie ook laten zien.
Met mijn telefoon genomen, helaas niet zo duidelijk.
Maar toen ik vandaag mijn boodschappen haalde in Bolsward liep deze witte kraai in de buurt van het parkeerterrein van de Jumbo.

De oven maakt overuren maar kan jullie natuurlijk niet alle lekkernij laten zien.
Dat zou niet zo aardig zijn...

donderdag 27 oktober 2016

Nummer honderd...

Heb op dit moment maar een heel klein stukje van de tafel nodig.
Is bij het maken van andere quilts wel eens anders.
Maar als je heel veel van dezelfde blokjes moet maken.
Dan heb je niet zoveel ruimte nodig.


Was bang dat als je 160 dezelfde blokken zou maken het een eentonig werkje zou worden.
Maar dat valt reuze mee.


Blokje honderd is klaar.


Blokje honderd één schiet ook alweer op.


En blokje honderd twee ligt al te wachten.


Zondag was het zulk lekker weer dat we spontaan besloten de boot naar de winterstalling te varen.
Meeste spullen zijn er uitgehaald.
Nu alleen de mast nog strijken.


Van de winterstalling moesten we terug lopen naar de haven, waar onze auto nog stond.
Helemaal geen straf als je deze foto ziet.
Wat wonen we toch in een mooi gebied.


En nu het 's avonds wat kouder aan het worden is gaat de houtkachel weer aan.
Op deze foto kunnen jullie zien wie het beste plekje heeft gevonden...

dinsdag 18 oktober 2016

Fffff bijkletsen...

Het is alweer een poosje terug dat ik een blogje heb geschreven.
Zal nu fffff blijkletsen wat er allemaal gebeurt/gedaan/gemaakt is in die tussentijd.


Alle zestien cirkels van de Camelot zitten aan elkaar.
Er zit een rand omheen.
Kan nu aan de rand met driehoekjes beginnen.
Een hele klus maar maakt de quilt helemaal af.


De maand november is geborduurd.


Randje per week is weer een week verder.

Op 6 oktober ging een halve delegatie van de Ferknipte Froulju richting Goor naar Betina.
Brigitta van het blog "momentje van geluk" heeft hier een prachtig verslag van gemaakt.
Heel interessant om te zien hoe de quiltstoffen gedrukt worden, echt een aanrader.
Er hingen ook diverse quilts waar ik heel erg het gevoel van kreeg, die wil ik ook maken!!
Ooit!!




Voldaan en sommige ook met de enkele meters stof stapten we weer in de auto.
Hebben jullie haast of zullen we nog een tussenstop maken onderweg, vroeg Cora, onze chauffeur.
Ach, als de dames eenmaal uit zijn maken ze er een echt uitje van dat snappen jullie wel.


Herkennen jullie dit al?


Met flinke passen stapten we richting Petra Prins.
We zijn namelijk in Zutphen.
Wat een heerlijke winkel en Juud was er deze dag ook.


Na een heerlijke verlate lunch wilde Cora voor we in de auto zouden stappen ons nog een winkeltje, de Pelikaan, laten zien. Helaas geen foto van gemaakt. Maar ohhhh helemaal fout voor de lijn en helemaal voor mijn portemonnee. Heerlijke noga en hele leuke mokken gekocht. 


Al doet deze foto anders vermoeden.
We hebben ons hier in Zutphen heel netjes gedragen.
En alle vier kwamen we met zo'n gezellig tasje thuis.


Dit is de inhoud van mijn tasje.
Heb er bijna voor moeten vechten, want er waren kapers op de kust.
Ik had het laatste setje van de roze stof.
Maar daar doen ze bij Petra Prins niet moeilijk over er werd gewoon nog zo'n mooi stapeltje gesneden.

De dag erna mocht ik alweer op stap.


Deze dag was Dokkum de bestemming.


En waren de Ferknipte Froulju compleet.
Bij Jelly van de quiltkoffer kregen we een lezing van Aurifil.
Komt heel wat bij kijken voordat het klosje garen de kwaliteit heeft wat wij van ons garen verwachten.


Een tasje met een lief stofje, mooie kleurenkaarten en helemaal te gek allemaal klosjes garen van allerlei diktes kregen we aan het eind van de film en uitleg.
Nog even rondgekeken in de winkel van Jellie.
Dit charmpack, Grand Traverse Bay, kon ik niet laten liggen.


Dokkum kende ik niet maar is een hele leuke plaats.
Kom zeker nog een keertje terug.
Wij gingen niet meteen naar huis maar na afloop nog bij Klaske gegeten en wat steekjes gezet.

En de dag hierna ging ik alweer op stap.
Deze keer niet zover, Bolsward.
Miranda van hobbyshop Fûgeltsje, en ook een Ferknipte Froulju, had een terugkom-dag.


Konden de Camelot's van Cora en mij naast elkaar gehangen worden.
Die van Cora is inmiddels al in gebruik genomen.
Bij die van mij moet ik nog even geduld hebben.


Miranda had voor ons allemaal een pakketje klaar liggen.
Daar konden we dit leuke etui van maken.

En afgelopen weekend werd voor de jeugd het zeilseizoen afgesloten.


Zaterdag was vreselijk nat en koud.
Maar zondag was een heerlijke zeildag.
Heb het nog nooit zo druk gezien op de pier bij Makkum.
Normaal loop ik er alleen nu in optocht.



Ik zit niet de hele tijd naar de bootjes te kijken.
Zo nu en dan vliegt er van alles over.


Er moest ook weer eens een kaartje gemaakt worden.
Zo leuk om te doen, waarom doe ik dit niet vaker?


En deze week wordt langzaam onze boot leeggehaald.
Zij moet de winterstalling in.
Zeilen, kleding en natuurlijk het beddengoed wordt naar huis gehaald.
Ons konijn vind het heel erg leuk om op alles te klimmen...

woensdag 5 oktober 2016

Florence Nightingale...

Het is alweer twee weken geleden dat ik mijn vorige blogje schreef.
Inmiddels ook al oktober.
Gebeurt er hier dan helemaal niks.


Natuurlijk wel!

Op vrijdagavond, 23 september, hing in Wommels de vlag uit.


De koningin van de Paralympische spelen, Liezette Bruinsma, werd in haar dorp gehuldigd.
En aangezien ze bij de zwemclub van onze dochter is begonnen met zwemmen wilden wij er dolgraag bij zijn.


Wat een heerlijk meid is dit zeg!
(Hier op de foto samen met haar ouders)
Ondanks haar blindheid heeft ze een zeer vrolijke en positieve kijk op het leven met heel veel humor.


De dag er na was voor ons minder vrolijk.
Na vijf en een half jaar heel veel liefde van beide kanten moesten we afscheid nemen van onze lieve Pluis.


Natuurlijk werd er ook gezeild.


En liet de herfst zien dat hij toch echt begonnen is.


Nat tot en met de onderbroek zijn we maar van het water afgegaan.
Je weet nooit wat er nog meer uit zulke wolken komt.


Het randje is natuurlijk helemaal bij.


Nummer 16.

De cirkels van de Camelot zijn nu allemaal klaar.
En de laatste vier kunnen afgemaakt worden om aan de overige twaalf gezet te worden.
Wat een leuke quilt is dit toch!!


Ook is de top van de quilt voor oudste dochter voor de helft klaar.
Nog een keer 80 blokjes en ik kan aan de afwerking beginnen.
De quilt heeft ook eindelijk een naam:
"Florence Nightingale".
Dochter zit in de zorg en we vonden dit wel een toepasselijke naam voor haar quilt...