dinsdag 13 augustus 2019

Wie sturen kan...

Wie sturen kan, zeilt met elke wind.


Dat dacht de bemanning van deze bootjes ook.
Weer of geen weer, we vertrekken.


Het is geliefd type.
Een volgend bootje staat alweer op stapel.


Guutes Antieke Quilt hangt voor de laatste keer aan de kast.
Als de volgende rand er aan zit kan dit niet meer, dan is de kast te smal.


Ik leg haar ook nog maar even op de grond.


En ja hoor!
Dan zie je ineens dat twee dezelfde stofjes vlak bij elkaar zitten.
Heb er zo op gelet dat dat niet zou gebeuren??
Valt een ander vast niet op.
Laat het lekker zitten.


Donderdag met drie generaties naar de dierentuin, Aqua Zoo in Leeuwarden, geweest.

Het was warm en de heel veel dieren waren lui. 








Behalve deze.
Gelukkig zat er heel dik glas tussen.


Dit pinguïn jong schaamde zich voor zijn jas en vluchtte gauw zijn grot in.

De vlinderstruik bij oudste dochter doet waar hij voor gekocht is.
Er zitten heel veel vlinders op.




Op elke bloem zat er wel eentje of meer.

Ons zeilmeisje en haar vriend pasten, in verband met vakantie, op een poes.
Als beloning kregen ze dit muisje van hem.
Meer dood dan levend.
Eén druppel melk en het was weer tot leven gewekt.
En kon buiten weer los gelaten worden.


Ga nu aan het poetsen in huis.
Morgen hebben we weer kijkers.
Dan moet de boel er weer piek fijn uitzien...

donderdag 8 augustus 2019

Sommige dagen vergeet je nooit...

Vanaf dag één dat we met onze boot 'Ronja' varen hou ik tijdens onze vaartochten een dagboek bij.
Heerlijk om iedere keer door te lezen.
De eerste woordjes van de meiden staan erin.
Als er iets in het water valt werd het genoteerd.
Welke havens we hebben gelegen.
Wat het havengeld was.
Noem maar op.
Sommige dingen herinner je nog vaag.
Dag en datum weet je zeker niet meer.
Behalve van één dag.
Die staat bij ons allen op ons netvlies van het begin tot het einde.

Acht augustus 1994.
Het was een maandag.


Zal wat stukjes van die dag opschrijven.

Vandaag begon zo mooi maar eindigde verschrikkelijk.
Vanmorgen boodschappen gedaan en rond 9.30 koffie gedronken en om ca. 11.00 vertrokken we, met twee boten, uit Lelystad-Haven. Rond 12.00 door de sluis. Op het bord bij de sluis stond 22 graden Celcius en windkracht 3.
Op na Stavoren. 
De wind stond zo dat we veel moesten kruizen. Rond 15.00 begon het te waaien. Windkracht 3-4-5... Om ongeveer 15.30 zagen we bij papa en mama de zeilen omlaag gaan. 
Ze voeren vlak onder de dijk Lelystad-Enkhuizen, vlakbij Trintelhaven. 
Door de verrekijker zag ik alleen mama rondlopen. 
Voelde meteen dat er wat met papa aan de hand was.
Opeens kwamen er rubberboten van de KNRM aan. 
Toen wisten we zeker dat er wat mis was.
Wij hebben nog nooit zo hard gezeild op weg na papa en mama.
Ondertussen bleef ik ze door de kijker in de gaten houden.
Een man begon te reanimeren, ik voelde het papa was dood.
Paul en ik waren intussen met onze boot vlakbij. 
Mama gaf met gebaren aan dat papa's hart was gestopt...

De schepen werden afgemeerd in Trintelhaven.
Papa mee in de ambulance.
Mama en ik mee in een privé auto van de Rijkspolitie.
Om 17.10 kregen we in Hoorn te horen dat papa was overleden.

Petje af, nog steeds, voor de lieve mannen van de KNRM en de politie die ons die dag en dagen erna hebben begeleid.

Het is vandaag precies 25 jaar geleden.
Iedere dag missen we mijn vader nog steeds.
Maar hebben wel in ons achterhoofd dat dit voor hem de mooiste manier was om te overlijden.
Gestorven in het harnas tijdens het beoefenen van iets wat hem het liefst was.
Zeilen...

dinsdag 30 juli 2019

Een opgeruimd huis...

We hebben ons huis in de verkoop.
Dat houd in dat er heel veel onnodige prullaria, die een huis nu net gezellig maken, opgeborgen zijn.
Maar ook dat er minder te poetsen valt.
Wat wel heel fijn is met de hoge temperaturen van de afgelopen tijd.



Mocht één van jullie, of iemand die jullie kennen, op zoek zijn naar een ruim en statig woonhuis met schitterend vrij uitzicht over de landerijen in Makkum?
Kom gerust een keertje kijken.
Wijzelf gaan zo'n 2 kilometer verderop wonen.
Een kleiner huis, grotere tuin met hetzelfde uitzicht.

Ondanks alle warmte heb ik heerlijk aan Guutes Antieke Quilt gewerkt.



Wat een prachtige kleuren heeft de serie Jardin de Versailles.


Ze past nu nog aan de kast.

Onze postzegeltuin wordt bevolkt door heel veel vogels, vlinders, bijen noem maar op.



Dit is een waar kunstwerk van moeder natuur.

Hoop dat we in onze nieuwe tuin ook lekker veel beesten mogen ontvangen.
Duurt nog even voor we de sleutel krijgen.
Dan moet er flink verbouwt worden.
De tuin is volgend voorjaar aan de beurt...

dinsdag 16 juli 2019

Eindelijk, ook deze top is af...

Ik zeg het niet snel, maar wat ben ik blij dat deze top af is.
De eerste drie kwarten maakte ik zonder problemen.
Maar ohhh het laatste kwart...
Foute patroon overgenomen, blokje kon in de prullenbak.
Zwart en wit omgewisseld, blokje kon zo de prullenbak in.
Vreselijk dom bezig.
Maar hij is af en ik ben er best trots op als ik het resultaat nu zie.


Nu mooie stof zoeken voor de achterkant.


Het eerste bootje van Anna is ook gebouwd.
Daar blijft het niet bij, want het is zo leuk om te maken.
De meeste tijd gaat nog zitten in het bij elkaar zoeken van de stofjes.
Helemaal niet erg hoor!
In elkaar zetten gaat zo snel.


Nu weer verder met de Guute, moet maar gauw een naam voor haar verzinnen.
Er moeten achtentwintig sterren gemaakt worden voor de volgende rand van Guutes Antieke Quilt.
Maar nu ga ik naar de zolder, er moet flink opgeruimd worden.
Daar vertel ik meer over in een volgend blogje...

zondag 7 juli 2019

Een nieuw project...

In mijn vorige blogje liet ik zien dat ik een quilt af had.
En nu is er een ongeschreven regel;
'dat als je een quilt af hebt je aan een nieuwe quilt mag beginnen'.
Ja, toch??

En laat oudste dochter nu een quilt voor op een twee persoonsbed willen hebben.
Is de keuze heel snel gemaakt.
Mijn oog is gevallen op Guute's Antieke Quilt.


Het medaillion (middenstuk) is klaar.

Gisteren was ik met mijn vriendin Brigitta naar de Lindenhof in Zalk voor de Summer school van Anna Jantina.
Ging nog bijna mis, we zaten in de auto zo lekker te kletsen dat we bijna in Arnhem waren.
Slechts één minuut te laat vielen we binnen.


Ben helemaal verliefd op de bootjes.


Aangemoedigd door velen had ik een tijdje terug al de templates van 'Anna's Bootjes' besteld.
Met meteen wat achtergrond stofjes.
Alleen nog geen tijd gehad om het eerste bootje te laten varen.


Ben hier voor de huisjes gegaan.


Maar eerst kregen we een perfect georganiseerde en vooral lekkere lunch.


Dit is mijn eerste huisje geworden.
Moet toegeven dat de aannemer niet meteen geslaagd is voor zijn huisjes bouw diploma.
Het volgende huisje wordt vast rechter en strakker.


Als je in een quiltwinkel bent ga je natuurlijk niet met lege handen/blikjes naar huis.
Vraag nu niet of ik iets met konijntjes heb? 
Hihihi...

Hier even een foto van 22 juni toen ons zeilmeisje met haar roeiteam de KikaRoW aan het roeien was.


Ze hebben door sponsoring aardig wat geld bij elkaar geroeid.


Dit is 'The Vin'.
Zij roeien heel Nederland rond.
Allemaal voor het goede doel.
Dit weekend roeien ze van Purmerend via een grote omweg naar Zaandam.


Ik ga nu eerst verder met het laatste kwart van de Optische illusie.
Mag bijna weer aan een nieuw project beginnen.
Ik weet al wat het gaat worden...

dinsdag 18 juni 2019

Weer eentje klaar...

Het was gisteravond heerlijk weer.
De fiets gepakt, quilt in de fietstas.
En op zoek naar een mooie locatie om 'De Witte Swaen' op de foto te zetten.






Het duurt nu wel weer even dat ik weer een affo kan laten zien.
Mag nu natuurlijk wel weer aan een nieuwe quilt beginnen...

woensdag 12 juni 2019

Een wedstrijd, een race en een uitdaging...

Het was een spannende wedstrijd vandaag.
Wie zou er winnen?
Het klosje garen of ik?
Uiteindelijk werd het een gelijkspel.


Quilt is doorgepit, het had ook geen steekje meer moeten zijn.
Geen stukje garen meer over.


Nu nog de bies.


De achterkant is ook al zo mooi.

De roeiers zijn ook weer terug uit Venetië.


Toevallig waren mijn broer en schoonzus daar ook.
Ze hebben deze foto gemaakt.
De roeiers in de blauwe shirts, rechts onder, is de bemanning Van-Vlasties, de duurzame roeisloep.


Een hele ervaring rijker en leuke herinneringen mee naar huis.


Over vijf jaar als de race voor de vijftigste keer wordt gehouden moeten jullie maar weer heb ik al voorgesteld.


Ze stonden gisteren zelfs in de Leeuwarder Courant.
Super toch?

En vanavond horen ze of ze met hun duurzame sloep de LC awards hebben gewonnen.
De spanning blijft te voelen hier in huis.

En dat niet alleen.

Een volgend evenement zit er al weer aan te komen.


Ze blijven roeien.
Op zaterdag 22 juni vergezellen ze The Vin met rondje Nederland.
Ze roeien met de Van-Vlasties mee tussen Leeuwarden en Sneek.
De uitdaging is om op deze manier zoveel mogelijk geld door middel van sponsoren bij elkaar te brengen...

https://kikarow.vooreenander.nl/roeiers/rozemarijn-van-der-brugge/29abfb94-2b2c-4b83-a511-6d1826384189/sponsor

Het doel is om 500.000 euro bijeen te brengen voor de LATER-poli van het Prinses Maxima Centrum.
The Vin gaat in veertien weekenden van roeivereniging naar roeivereniging roeien. Het KiKaRow Rondje NL: 1.400 kilometer door Nederland.
Gestart bij roei- en kanovereniging Michiel de Ruyter in Uithoorn.
Het bijzondere van deze tocht is dat de boot mede bemand wordt door ex-kinderkankerpatiënten (KiKa-roeiers) en/of  hun familie/vrienden, de buddy's. 
(bron https://kikarow.nl)

zaterdag 1 juni 2019

Het is geen illusie...

De quilt Optische illusie is vandaag op de helft gekomen.
Vind de bolling op de foto duidelijker te zien dan in het echt.
Komt vast goed als de onderste helft er ook aan zit.


Vandaag een dagje uit.
Niet zomaar er even uit.
Ons zeilmeisje moest vandaag examen doen in Vaarbewijs 2.


Herkennen jullie waar we naar toe waren.


Museum de Fundatie.
Niet naar binnen gegaan.
Te weinig tijd en veel te mooi weer.


Boekhandel Waanders de Broeren.
Een prachtige boekwinkel waar we wel een poosje binnen zijn geweest en natuurlijk niet naar buiten gingen zonder er een boek te hebben gekocht.


Ook namen we een zakje met de enige echte Zwolse Balletjes mee naar huis.

Ons zeilmeisje is geslaagd.
En bereid zich nu voor op een volgend avontuur.
Op eerste Pinksterdag gaat ze mee roeien in de Vogalonga race in Venetië.

Vogalonga is een 32 kilometer lange roeiwedstrijd die sinds 1974 op Pinksterzondag wordt gehouden in Venetië. De roeiwedstrijd over het Canal Grande is een protest tegen de vele vervuilende motorvaartuigen die de lagunestad dagelijks teisteren.
Aan de roei-regatta nemen zo'n 1500 roeiboten deel met ca. 4000 roeiers. De plezierroeiers en activisten willen met de Vogalonga de aandacht vestigen op de problemen van Venetië.
(bron www.beleven.org en www.sloeproeien.nl).


Dit is de sloep waarmee de race gevaren gaat worden.
De duurzame roeisloep is ontworpen en gemaakt door studenten van de Friese Poort afdeling Scheeps- en Jachtbouwkundige in Sneek.
Op 12 juni hopen ze met dikke blaren in de handen, een tas vol herinneringen en een bak vol ervaring weer thuis te zijn.
 Om meteen door te rijden om een prijs te ontvangen.
Ze zijn al genomineerd voor een felbegeerde LC Award.
Maar om te kunnen winnen hebben ze heel veel stemmen nodig.


Dus mochten jullie als lezers van mijn blog het deze fanatieke roeiers/studenten het ook gunnen dan zou ik zeggen; STEM!!!